Uzasadnienie
Zaskarżoną do sądu decyzją z [...] r., L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: L. WINB), po rozpoznaniu odwołania A. S. i D. W. (dalej jako: skarżący) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) w R. z [...] r. w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej PINB w R. z [...] r.
W skardze do sądu administracyjnego na decyzję L. WINB A. S. i D. W. zarzucili naruszenie art. 7, art. 13 i art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz zażądali uchylenia decyzji wydanych przez organy obydwu instancji.
W odpowiedzi na skargę L. WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z [...] r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę i wnoszą o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć.
Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.