Uzasadnienie
Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 sierpnia 2011r. oddalającego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie przeniesienia zakładu wulkanizacyjnego, skarżąca E. R. złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
W formularzu wniosku PPF wskazała, że mieszka razem z synem, który nie pracuje i pozostaje na jej utrzymaniu. Dochodem skarżącej jest wyłącznie emerytura w wysokości 1300 zł miesięcznie, która nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb, tym bardziej, że skarżąca cierpi na szereg dolegliwości, w tym onkologicznych, co wymaga kosztownego leczenia.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Skarżąca wniosła zarówno o zwolnienie od kosztów sądowych, jak i o ustanowienie adwokata (prawo pomocy w zakresie całkowitym), jednak z uwagi na to, że prawomocnym postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17 czerwca 2011r. została już zwolniona od kosztów sądowych, a więc nie musi ich uiszczać, to obecnie jej wniosek w tej części jest bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu (art. 239 pkt 4 ppsa).
Na uwzględnienie zasługuje natomiast żądanie ustanowienia adwokata (prawo pomocy w zakresie częściowym), o co dotychczas skarżąca nie wnosiła.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe, są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe, w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy, wprawdzie wydatkowana jest ze środków budżetowych, jednak nie może być iluzoryczna.
W ocenie Sądu, sytuacja E. R., utrzymującej się wyłącznie z niewysokiej emerytury i ponoszącej znaczne wydatki na leczenie, uzasadnia uwzględnienie wniosku, tym bardziej, że na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącą możliwości podejmowania środków procesowych.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.