Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]., znak:[...] Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu odwołania M. P. - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora N. B. w [...] L. z dnia [...]., znak: [...] o odmowie wstrzymania – na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego - robót budowlanych wykonywanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu I) o wymiarach w rzucie 8,67 m x 8,96 m, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości Z. T. gmina G. przy granicy z działką nr ewid. [...] należącą do M. P..
W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek M. P., który podnosił, że właściciele działki nr ewid. [...] – [...] i P. D. skierowali na jego działkę rynnami wodę opadową z dachu wznoszonego przez nich budynku mieszkalnego.
Podczas oględzin w dniu 22 września 2014r. potwierdzono, że na działce nr [...] inwestor A. D. prowadzi budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 5 lipca 2012r., znak: [...], a jak wynika z dziennika budowy – budowę rozpoczęto w dniu 14 czerwca 2013r. Ustalono, że woda opadowa z dachu tego budynku odprowadzana jest na porośnięty trawą teren własnej nieutwardzonej działki rynną o długości 4,30 m i w odległości 1,7 m od granicy z działką M. P..
Podczas kolejnych oględzin w dniu 21 października 2014r. stwierdzono, że budynek ma wymiary 8,67 m x 8,96 m i zlokalizowany jest przy granicy z działką nr ewid. [...]. Aktualnie jest to budynek w stanie surowym zamkniętym, bez docieplenia, częściowo podpiwniczony, parterowy, z poddaszem użytkowym, wykonano w nim częściowo instalację kanalizacyjną i elektryczną, przykryty jest dachem dwuspadowym, ze spadkiem połaci w kierunku własnej działki, w każdej połaci jest lukarna, ściana od strony z działką nr ewid. [...] jest pełna, bez otworów. Podczas oględzin stwierdzono, że roboty nie są obecnie prowadzone oraz, że budynek jest w odpowiednim stanie technicznym.
M. P. domagał się, by woda opadowa z rogu budynku kierowana była na teren własny inwestora, a nie na jego działkę.
Organ I instancji prowadząc postępowanie w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego stwierdził, że nie ma podstaw do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych.
Budowa realizowana jest bowiem zgodnie z pozwoleniem na budowę, jedynie z niewielkimi (kilkucentymetrowymi), a więc nieistotnymi - w rozumieniu art. 36 a ust. 5 Prawa budowlanego - odstępstwami od tego pozwolenia, ponadto nie stanowią one zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia albo zagrożenia środowiska.
Organ wskazał też na przepis § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dopuszcza odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Odprowadzanie zatem wód opadowych z dachu przedmiotowego budynku rurami spustowymi na nieutwardzony teren własnej działki inwestora, porośnięty trawą, nie narusza przepisów techniczno – budowlanych. Również nasypana przy ścianie budynku ziemia nie powoduje przekierowania wód opadowych na działkę sąsiednią. Działka, na której wykonano przedmiotowy budynek znajduje się wyżej niż działka M. P., a zatem woda naturalnie spływa w kierunku sąsiedniej działki niżej położonej.
Brak jest zatem podstaw do nakazania inwestorowi usunięcia ziemi nasypanej przy budowie budynku mieszkalnego oraz odprowadzania wód opadowych tak, aby nie zalewały działki sąsiedniej.
W odwołaniu od tej decyzji M. P. zarzucał niewyjaśnienie w jakim kierunku spływała woda opadowa przed zrealizowaniem przedmiotowego budynku oraz naruszenie § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który zakazuje dokonywania zmiany naturalnego spływu wód w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości.
Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uwzględnił odwołania, podzielając stanowisko i ustalenia organu I instancji.
Podkreślił, że z zebranych materiałów dowodowych nie wynika, by wody opadowe były celowo kierowane na działkę sąsiednią, a tylko wtedy możliwe byłoby wstrzymanie wykonania robót budowlanych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. P. domagał się uchylenia decyzji organów obu instancji.
Zarzucił wadliwe ustalenia stanu faktycznego i w konsekwencji naruszenie art. 50 ust.1 pkt 4 Prawa budowlanego i § 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Podniósł, że inwestor na potrzeby oględzin zmienił usytuowanie rynny, ponadto wykonał przy niej nasyp o wysokości ponad 135 cm i długości ponad 3 m, co powoduje spływanie wód opadowych na działkę skarżącego. Wskazał, że początkowo rynna zainstalowana była tuż przy nowym budynku, co widać na zdjęciu z dnia 4 listopada 2013r., a powierzchnia ziemi przy budynku była jeszcze płaska, co umożliwiało zatrzymywanie wody opadowej na działce inwestora. Wskutek jednak wykonania nasypu teren został podwyższony, a rynna przybliżona w kierunku działki skarżącego, co powoduje, że woda opadowa faktycznie spływa na tę działkę. Poza tym rynna pierwotnie była znacznie krótsza, obecnie ma 4,30 m, co świadczy o tym, że inwestor zamierzał zmienić kierunek spływu wody opadowej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Postępowanie toczyło się na skutek wniosku skarżącego o podjęcie odpowiednich czynności w związku z budową budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce i odprowadzaniem wody opadowej z dachu tego budynku w kierunku działki skarżącego.
Prawidłowo organ stwierdził, że nie ma podstaw do wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia na inwestora – A. D. obowiązków, o których mowa w art. 51 w zw. z art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013r., poz.1409 ze zm.), zwanej dalej "Prawo budowlane".
Z przepisów tych wynika, że w razie gdy roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 tj. bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1 lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź przepisach, organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych i nakłada określone obowiązki tj. nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego lub nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem albo w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w razie potrzeby wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Prawidłowo organ ustalił, że nie została ona zrealizowana w warunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego.
Roboty prowadzone były bowiem na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...]., znak: [...], udzielonego przez Starostę Powiatowego w [...] L. – brak więc przesłanek z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Nie stwierdzono również, by roboty były wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (przesłanek z art. 50 ust. 1 pkt 2). W szczególności podczas dwukrotnych oględzin (k.9,16), przeprowadzonych z udziałem skarżącego, nie stwierdzono, by jego działka i dom były zalewane, powodując szkody, nie potwierdza też tego żadna dokumentacja fotograficzna. Nie stwierdzono również przy rynnie żadnych rowków i przekopów, którymi woda opadowa spływałaby na działkę skarżącego (k.9). Poza więc niedogodnościami, które w każdym przypadku wynikają z prowadzonych w bezpośrednim sąsiedztwie robót budowlanych i które może odczuwać skarżący (w tym obawy zalewania jego działki), nie ponosi on faktycznie żadnych szkód.
Nie stwierdzono także istotnych – w ustawowym rozumieniu - odstępstw od ustaleń i warunków udzielonego pozwolenia (art. 50 ust. 1 pkt 4). Zgodnie z art. 36 a ust. 5 Prawa budowlanego - nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (...) jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.
Analiza tego przepisu prowadzi zatem do wniosku, że tylko wówczas, gdy dokonane zmiany mają charakter wskazanych w nim zmian i dotyczą wymienionych w nim parametrów, należy je kwalifikować jako zmiany istotne. Należy przy tym podkreślić, że nie każda niewielka zmiana tych charakterystycznych parametrów obiektu stanowi istotną zmianę warunków pozwolenia (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 maja 2014r., II SA/Gl 1883/13, a także wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2011r., II OSK 168/10).
W toku postępowania w niniejszej sprawie nie potwierdzono, by takich istotnych – w powyższym rozumieniu – odstępstw od ustaleń i warunków udzielonego pozwolenia na budowę dokonano.
Skarżący zarzuca, że inwestor wykonał rynnę odprowadzającą wody opadowe z dachu przedmiotowego budynku na dokonanym nasypie, przedłużając ją, przez co woda faktycznie spływa na działkę skarżącego.
Jak jednak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego, rynna znajdująca się od strony działki skarżącego została w nim przewidziana i została zainstalowana zgodnie z nim w ten sposób, że wody spływają bezpośrednio na nieutwardzony teren działki inwestora, a nie działki skarżącego (k.36, 38, 42, 54 projektu). Takie rozwiązanie było dopuszczalne na podstawie przepisu § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) Przepis ten stanowi mianowicie, że w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych.
Niewielkie przesunięcie rynny i – jak wskazuje skarżący – jej ułożenie na wykonanym nasypie nie może być uznane za istotne odstępstwo od warunków tego pozwolenia. Jak ustalono, budynek jest w stanie surowym, a więc jego budowa nie została zakończona. Nie można więc inwestorowi zarzucić wykonania nasypu niegodnie z przepisami Prawa budowlanego. W świetle jednak obowiązujących przepisów, i co zostało wskazane w zatwierdzonym pozwoleniu na budowę, po zakończeniu budowy inwestor będzie musiał uporządkować teren, w tym usunąć nasyp, co również zmieni nieznacznie ułożenie kwestionowanej rynny.
W sytuacji występującej w sprawie organ zasadnie zatem stwierdził brak podstaw do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych zgodnie z art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, skoro nie stwierdził istotnych odstępstw od warunków i ustaleń decyzji pozwolenia na budowę i jednocześnie nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa mienia wywołanego usytuowaniem rynny.
Ubocznie należy wskazać, że w razie nieuporządkowania terenu budowy po jej zakończeniu i zalewania działki skarżącego, powodującego szkody, skarżący będzie mógł ewentualnie domagać się podjęcia odpowiednich czynności przez właściwy organ na podstawie przepisów ustawy – Prawo wodne.
Mając powyższe na uwadze, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw prawnych, podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.)