Uzasadnienie
S. Spółka Akcyjna w restrukturyzacji z siedzibą wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...], w przedmiocie opłaty za wprowadzanie ścieków do ziemi. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że z uwagi na podniesione we wniosku okoliczności wskazujące na trudną sytuację finansową skarżącej Spółki, a zwłaszcza fakt toczącego się wobec niej postępowania restrukturyzacyjnego, a także mając na względzie łączną sumę opłat, do uiszczenia których skarżąca została zobowiązana decyzjami organów administracji zaskarżonymi w sprawach o sygn. akt: II SA/Lu 229-231/18, wynoszącą ponad siedem milionów złotych, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, w tym wywołać skutki w zakresie jej płynności finansowej, które mogłyby się okazać nieodwracalne nawet w przypadku późniejszego uwzględnienia skargi.
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.