Uzasadnienie
A. N. – reprezentowany przez adwokat A. O. – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [..] nr [..], którym organ ten – po rozpatrzeniu zażalenia B. N. i A. N. na postanowienie Starosty L. z dnia [..]., nr [..], odmawiające uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji Wójta Gminy K. ustalającej warunki zabudowy oraz wniosku A. N. o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia – w pkt I sentencji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia w stosunku do B. N., w pkt II sentencji przywrócił termin do wniesienia zażalenia A. N., zaś w pkt III sentencji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Powyższe postanowienie organu odwoławczego, w części dotyczącej utrzymania w mocy postanowienia pierwszoinstancyjnego, A. N. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. W skardze, obok zarzutów kwestionujących zaskarżoną część przedmiotowego orzeczenia, skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie jego wykonania, uzasadniając go tym, że wobec wydanej odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, Wójt Gminy K. zobowiązany będzie wydać decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy, co będzie się wiązało z powstaniem szkody po stronie skarżącego, bowiem nie będzie on mógł zrealizować swojego zamierzenia budowlanego. Ewentualna ostateczna decyzja Wójta będzie natomiast korzystała z powagi rzeczy osądzonej, przez co skarżący nie będzie mógł wystąpić z ponownym wnioskiem w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia tego typu ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122).
W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja, albowiem zaskarżone postanowienie, wydane w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie ma przymiotu wykonalności. Na jego mocy żadna ze stron nie nabyła praw, zatem wstrzymanie jego wykonania byłoby bezprzedmiotowe. Podobne stanowisko zaprezentowane zostało w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1000/12 (dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Niezależnie od powyższej argumentacji należy jednak podkreślić, że wniosek skarżącego podlegałby oddaleniu nawet, gdyby instytucję wstrzymania wykonania aktu administracyjnego rozumieć tak, jak zdaje się to prezentować strona skarżąca, tj. w sposób szeroki, jako wstrzymanie wykonania wszelkich skutków prawnych obowiązywania danego aktu. Jako taki skutek strona wskazała bowiem jedynie możliwość wydania przez Wójta Gminy K. decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy właśnie ze względu na wcześniejszą ostateczną odmowę uzgodnienia projektu decyzji pozytywnej w tym przedmiocie.
W ocenie Sądu, nawet gdyby Wójt Gminy K., pomimo zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia odmawiającego uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, nie czekając na zakończenie postępowania sądowego wydał decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy z powodu braku uzgodnienia, w razie późniejszego wyeliminowania z obrotu prawnego powyższego postanowienia zachodziłaby podstawa do wzruszenia w trybie odwoławczym bądź w trybie nadzwyczajnym również będącej jego konsekwencją decyzji negatywnej. W związku z tym nie sposób przyjąć, by wskazana przez stronę skarżącą okoliczność świadczyła o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonego postanowienia w sposób rozumiany przez stronę.
Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.