Uzasadnienie
[...] r. do Wojewody wpłynęło pismo Z. R., datowane na [...] r., nazwane "sprzeciwem na decyzję Wojewody z [...] r., znak: [...]", uzupełnione pismem ("sprzeciwem") z [...] r.
Organ potraktował te pisma jako skargę do Sądu na ww. wymienioną decyzję własną i przekazał Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy [...]r.
Przewodniczący wydziału zarządzeniami z [...] i [...] r. wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do wpisu oraz wezwanie do usunięcia pozostałych braków skargi zostały doręczony stronie w dniu [...] r.
W dniu [...] r. skarżący złożył pismo, nazwane "sprzeciwem", w którym poinformował Sąd, że "żadnej skargi na decyzję Wojewody z [...] r., znak: [...] nie składał, złożył w tej sprawie sprzeciw tylko i wyłącznie do Starostwa [...]celem załatwienia sprawy zgodnie z prawem i na mocy prawa, zgodnie ze stanem rzeczywistym i prawnym; sprzeciw nie jest skargą, nie jest odwołaniem w sprawie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn aniżeli wskazane w pkt 1 i 2, stało się bezprzedmiotowe.
Nie budzi wątpliwości, że taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z pisma strony z [...] r. Sąd błędnie zakwalifikował pismo strony z [...] r., uzupełnione pismem z [...] r., jako skargę do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody z [...] r., znak: [...].
Z tych względów Sąd i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.