Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Lu [...]
Uzasadnienie
Decyzją z [...]., znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji i nakazał A. G. i L. P. likwidację otworów okiennych i rury wentylacyjnej w budynku mieszkalnym zlokalizowanym na działce nr [...] w R. P..
W okresie biegu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na tę decyzję A. G. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie w całości od kosztów sądowych.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 27 listopada 2020 r. (sygn. akt II SPP/Lu [...]) przyznano wnioskującej prawo pomocy w żądanym zakresie.
Pismem z 7 stycznia 2021 r. Okręgowa Rada Adwokacka w L. poinformowała Sąd, że w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu A. G. wyznaczono adwokata B. B..
W dniu 23 lutego 2021 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik A. G. złożył skargę do Sądu, wskazując jednocześnie, że uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi nie miało miejsca, gdyż podczas biegu tego terminu skierowała ona wniosek o przyznanie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.
W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z przekazanych Sądowi wraz ze skargą akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] r. została skutecznie doręczona skarżącej 9 października 2020 r. (potwierdzenie odbioru – k. 22 akt org. II inst.). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na powyższe rozstrzygnięcie upływał zatem 9 listopada 2020 r. (koniec biegu tego terminu przypadał na niedzielę 8 listopada 2020 r., który jest dniem ustawowo wolny od pracy, stąd, w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi upłynął następnego dnia - w poniedziałek 9 listopada 2020 r.). Tymczasem skarga A. G. została w niniejszej sprawie wniesiona dopiero 23 lutego 2021 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności.
Bez wpływu na ocenę zachowania tego terminu pozostaje okoliczność, że skargę w imieniu skarżącej wniósł pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy, który o wyznaczeniu go adwokatem skarżącej został zawiadomiony – jak wynika z akt sprawy – już po upływie terminu do wniesienia skargi. Okoliczność złożenia przez stronę wniosku o przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (co dopuszcza przepis art. 243 § 1 p.p.s.a.) nie ma, w świetle dyspozycji art. 53 p.p.s.a., wpływu na bieg i upływ terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy doszło do skutecznego doręczenia stronie decyzji. Art. 53 p.p.s.a. nie zawiera bowiem regulacji analogicznej do zawartej w art. 177 p.p.s.a., który, określając termin do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, stanowi, że w razie ustanowienia dla strony pełnomocnika z urzędu już po wydaniu takiego orzeczenia, początek biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Art. 53 p.p.s.a. w zakresie, w jakim odnosi się do decyzji administracyjnych, początek biegu terminu do wniesienia skargi bezwzględnie wiąże z dniem doręczenia decyzji skarżącemu.
Jeżeli zatem strona, po doręczeniu jej decyzji ostatecznej, zwróci się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi na tę decyzję, natomiast okres realizacji tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi, wskutek czego do wyznaczenia pełnomocnika dla strony dojdzie już po upływie terminu do wniesienia skargi, wówczas wyznaczony pełnomocnik, wnosząc skargę w imieniu strony już po upływie terminu, zmuszony jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od uwzględnienia którego uzależnione jest nadanie skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej - wnosząc skargę w takich właśnie okolicznościach - nie zawarł jednak w treści skargi wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.