Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem, art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę taką można oprzeć tylko i wyłącznie na podstawach enumeratywnie wskazanych w przepisach art. 271-273 P.p.s.a.
Jednocześnie, w myśl przepisu art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W niniejszej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazują, iż bez swojej winy nie brali udziału w postępowaniu, co pozbawiło ich skutecznej obrony. Powołują się zatem na naruszenie przepisów prawa wskutek czego byli pozbawieni możności działania (art. 271 pkt 2 P.p.s.a.). Tymczasem jak wynika z akt sprawy sygn. II SA/Lu 1664/02 skarżący o orzeczeniu tam zapadłym dowiedzieli się 15 czerwca 2004 r., kiedy to zostało im doręczone postanowienie stwierdzające prawomocność wyroku. Od następnego dnia zatem rozpoczął swój bieg trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i zakończył się w dniu 16 września 2004 r.
Zatem rozpatrywana skarga o wznowienie postępowania została złożona po upływie ustawowego terminu i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 280 §1 P.p.s.a.
Majac powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.