Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie do kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwoma córkami, jedną studiującą i jedną będącą osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych, które pozostają na utrzymaniu strony skarżącej. Strona skarżąca wraz z córkami zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto oraz alimentów jednej z córek w kwocie [...] złotych. Na potwierdzenie tych okoliczności strona skarżąca dołączyła zaświadczenie z zakładu pracy o wysokości wynagrodzenia, kserokopię wyroku sądowego dotyczącego alimentów, kserokopię legitymacji studenckiej jednej z córek oraz zaświadczenia z urzędu pracy. Strona skarżąca wezwana do wykazania wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego w piśmie z dnia 14 kwietnia 2012 r. oświadczyła, że jej stałe miesięczne koszty utrzymania wynoszą łącznie [...] złotych. Na dowód tego dołączyła rachunki i faktury VAT.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
W myśl art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Nie ma więc możliwości uwzględnienia wniosku strony skarżącej w całości.
Nie można bowiem przyznać prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego, w przedmiotowej sprawie radcy prawnego. Mając natomiast na uwadze wysokość wykazanych przez stronę skarżącą dochodów oraz wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego referendarz sądowy uznał, że w sprawie niniejszej bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny nie będzie możliwe poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego. Referendarz sądowy przyjął zatem, że w tym przypadku zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy unormowania w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Minimalna wysokość wynagrodzenia radcy prawnego, ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy, wynosić będzie 295,20 złotych (§ 2 ust. 3 w zw. z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163. poz. 1349 ze zm. oraz w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054).
Natomiast po odjęciu od kwoty wynagrodzenia brutto kwoty kosztów utrzymania koniecznego pozostanie kwota [...] złotych brutto oraz kwota [...] złotych należna jednej z córek tytułem alimentów. W ocenie referendarza sądowego kwoty te nie dają możliwości, bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego, uiszczenia minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego. Umożliwiają one jednak poniesienie kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem. Koszty te nie przekroczą bowiem każdorazowo kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 1 i 7, § 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.