Uzasadnienie
Skarżąca występując na drogę postępowania sądowoadministracyjnego nie uiściła wpisu od skargi.
W dalszej kolejności, zgodnie z zarządzeniem z dnia 15 marca 2006 r., do skarżącej zostało skierowane pisemne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi we wskazanej kwocie z zakreśleniem ustawowego terminu na wykonanie tej czynności proceduralnej i pouczeniem o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Korespondencja sądowa została skutecznie doręczona w dacie 21 marca 2006 r. do rąk dorosłego domownika, zgodnie z zapisem widniejącym na dowodzie doręczenia przedstawionym do akt sprawy niniejszej.
W terminie dla uiszczenia wpisu skarżąca zainicjowała postępowanie dla przyznania jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia tej należności sądowej. W dalszej kolejności, wezwana do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca cofnęła skargę.
Postanowieniem z dnia 19 maja 2006 r. wniosek M. K. o przyznanie w sprawie niniejszej prawa pomocy prawomocnie został pozostawiony bez rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje:
Skutecznemu cofnięciu podlegać może wyłącznie skarga, która została skierowana na drogę postępowania sądowoadministracyjnego w sposób formalnoprawnie skuteczny, to jest pozbawiona braków formalnych oraz należycie opłacona.
W okolicznościach tej sprawy skarżąca nie uiściła wpisu od skargi i nie uzyskała prawa pomocy dla zwolnienia jej od tego obowiązku. Prawomocne postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy kończy postępowanie w tej incydentalnej kwestii. Cofnięcie skargi na obecnym etapie postępowania ma ten skutek, że czyni zbędnym ponowne wzywanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Nieopłacenie skargi wpisem i oświadczenie skarżącej o cofnięciu skargi, jako wyraz braku woli z jej strony do podejmowania jakichkolwiek czynności dla nadania sprawie dalszego biegu, czyni zasadnym stwierdzenie o wyczerpaniu przesłanek z art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W następstwie podlega zastosowaniu art. 220 § 3 przywołanej na wstępie rozważań ustawy, stanowiącej obligatoryjny rygor odrzucenia nieopłaconej skargi.
Z tych względów, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.
jp