Uzasadnienie
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwojgiem uczących się dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca oświadczyła, że żona i dzieci pozostają na jej utrzymaniu. Ponadto strona skarżąca podniosła, że jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha oraz, iż nie osiąga żadnych dochodów i nie ma możliwości podjęcia pracy. Dążąc do ustalenia skąd pochodzą i jakiej są wysokości dochody pozwalające stronie skarżącej ponosić koszty utrzymania gospodarstwa domowego oraz do ustalenia wysokości tych kosztów wezwano stronę skarżącą do nadesłania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, zaświadczenia z właściwego urzędu gminy wskazującego areał gospodarstwa rolnego w hektarach przeliczeniowych bądź aktualnej decyzji wymiarowej dotyczącej podatku rolnego, oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz dokumentów źródłowych z ostatnich trzech miesięcy poświadczających wysokość tych wydatków i oświadczenia wskazującego na źródło i wysokość środków finansowych służących ponoszeniu kosztów utrzymania oraz dokumentu źródłowego poświadczającego wysokość tych środków finansowych.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie w dniu 19 kwietnia 2012 r. odebrał dorosły domownik – W. K., matka strony skarżącej. Doręczenie to w myśl art. 72 § 1 p.p.s.a. wywołuje takie same skutki prawne jak doręczenie dokonane do rąk adresata. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania oraz mimo upływu zakreślonego w nim terminu do jego wykonania strona skarżąca nie wykonała wezwania.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
W myśl art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Artykuł 255 p.p.s.a. stanowi zaś, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Niewypełnienie obowiązku, o którym stanowi art. 255 p.p.s.a. uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 828/11 – Lex nr 1069744; postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 885/11 – Lex nr 1069781 czy postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 553/11 – Lex nr 1107595). Stosownie bowiem do unormowania art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dla prawidłowego zastosowania tego przepisu konieczne są informacje o wysokości kosztów utrzymania koniecznego oraz dochodów strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Brak tych informacji uniemożliwia ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie, w świetle informacji ujawnionych przez stronę skarżącą na druku PPF niewykonanie wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń uniemożliwia dokonanie oceny tego czy poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Tym samym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie można uznać za zasadny.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.