Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 16 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 255/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 16 kwietnia 2014 r.
Sprawa
w sprawie ze skargi M. M. i H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie – w zakresie dopuszczalności skargi M. M. i H. M. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie więc do unormowania art. 47 § 1 p.p.s.a. do skargi powinny być dołączone jej odpisy. Z art. 199 p.p.s.a. wynika natomiast dla strony obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziale w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Do uiszczenia tych kosztów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Wezwaniem z dnia 20 marca 2014 r. zobowiązano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi. Natomiast wezwaniem z dnia 25 marca 2014 r. zobowiązano skarżących do nadesłania jednego odpisu skargi. W przypadku obu wezwań pouczono skarżących, że nie wykonanie ich w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w dniu 28 marca 2014 r. skarżący odebrał skierowane do niego wezwania oraz wezwania skierowane do skarżącej. Zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. odebranie przez skarżącego, jako dorosłego domownika, wezwań kierowanych do skarżącej wywołuje skutki doręczenia dokonanego do rąk adresata.

Zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz nadesłania jej odpisu upływał w dniu 4 kwietnia 2014 r., który to dzień nie przypadał w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. Skarżący w zakreślonym terminie nie wykonali wezwań. Mając to na uwadze i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę M. M. i H. M. należy odrzucić.

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.