Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania J. i S.S. oraz M. i Z. J. od decyzji Starosty z dnia [...]., umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej w miejscowości M. gmina J. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję ostateczną Wojewody z dnia [...]., wskazując m.in. na uchybienia formalne, jakie miały miejsce w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania uchylono decyzję, a sprawę przekazano Staroście do ponownego rozpatrzenia. Starosta jako organ I instancji winien był przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, ustalić stan prawny i faktyczny na dzień orzekania i rozpatrzyć wniosek firmy C. o udzielenie pozwolenia na budowę – wydać nową decyzję w sprawie.
W toku postępowania organ I instancji ustalił, że inwestycja została zrealizowana. Stacja została wybudowana i jest użytkowana na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jest to konsekwencją tego, że decyzja wydana w II instancji jako decyzja ostateczna podlegała wykonaniu, a Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 stycznia 2004 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Organ I instancji ustalił, że realizacja inwestycji została zakończona, co wykluczało możliwość wydania nowej decyzji rozstrzygającej o pozwoleniu na budowę. Wynika to z faktu, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sytuacji zakończenia robót budowlanych bezprzedmiotowe jest wydanie pozwolenia na budowę, czy też prowadzenie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. Postępowanie powinno być w świetle zrealizowania robót umorzone na podstawie art. 105 § 1 kpa.
W skardze na powyższą decyzję skarżący J. i S. S. zarzucają naruszenie art. 7, 8 i 9 kpa oraz inne naruszenia przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. Wnoszą o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi, skarżący podkreślają, że przedmiotowa stacja wybudowana została w okolicy stacji paliw, w pobliżu domów mieszkalnych, zaś jej usytuowanie uniemożliwia skarżącym swobodne dysponowanie działką sąsiadującą bezpośrednio z tą, na której wieża została wybudowana. Nieuwzględnienie tych elementów wskazuje, że w sprawie wzięto pod uwagę wyłącznie interes strony przeciwnej.
Skarżący domagają się likwidacji wieży. Podnoszą, że organy administracji wydając decyzje naruszyły zasadę równości wobec prawa. Nie wyjaśniły starannie podstawy faktycznej i prawnej skargi, rażąco nadużyli zaufania jakim zostały obdarzone przez skarżących, a jednocześnie pozbawiły ich możliwości dochodzenia przysługujących im uprawnień i rozszerzania czy modyfikacji roszczeń do momentu zakończenia sprawy ostateczną decyzją.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Jak wynika z akt administracyjnych organu I instancji – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej telefonii komórkowej z kontenerem technologicznym z zewnętrzną instalacją energetyczną na działce nr 294/2 w miejscowości M., gmina J. (k. 55 akt).
Przed wydaniem powyższej decyzji dokonano kontroli budowy, stwierdzono zgodność wykonanej inwestycji z projektem zagospodarowania działki, projektem architektoniczno-budowlanym, sprawdzono uporządkowanie terenu. Inwestor przedłożył także organowi nadzoru budowlanego – pozytywne wyniki badań i pomiarów świadczące o możliwości bezpiecznego użytkowania obiektu. Wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie zakończyło proces budowlany.
Natomiast decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć wyłącznie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych i realizacja robót budowlanych przez inwestora (...) powoduje bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę (vide wyrok NSA IV SA 1164/98, Lex 53387, wyrok SN z dnia 12 marca 1993 r., III ARN 2/93 nie publ.). Zasadnie więc organy administracji umorzyły postępowanie.
Zatem skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd oddalił skargę.
jp