Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. G., złożoną w niniejszej sprawie.
Odpis tego wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej (ustanowionemu w ramach prawa pomocy) w dniu 12 września 2016 r. (k. 110).
W dniu 23 września 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku. Odpis tej opinii doręczony został przez Sąd skarżącej w dniu 28 października 2016 r. (k. 118).
W dniu 4 listopada 2016 r. (data nadania) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od omawianego wyroku, sporządzoną przez siebie osobiście.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza przymus adwokacki, wyłączający możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 P.p.s.a., do których skarżąca nie należy, uprawnione są do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście.
W świetle zaś art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżąca samodzielnie sporządziła wniesioną przez siebie skargę kasacyjną. Sąd zobowiązany był zatem odrzucić tę skargę na podstawie powołanych przepisów.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.