Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r., Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§2 kpa i art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r., Nr 261, poz.2603 ze zm.) działający z upoważnienia Wojewody Kierownik Oddziału Geodezji i Nieruchomości Urzędu Wojewódzkiego Delegatura w [...] po rozpoznaniu odwołania H.M. uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]., znak: [...] w sprawie ustalenia odszkodowania za działkę nr [...] położoną w [...].
Przedmiotowa działka przeszła z mocy prawa na własność Miasta na prawach powiatu z dniem [...]r. na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. z 1998r., Nr 133, poz.872 ze zm.) co zostało potwierdzone decyzją Wojewody z dnia [...]r., znak:[...]
Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta na wniosek H.M. ustalił odszkodowanie za przedmiotową działkę.
H.M. w odwołaniu zarzucił, że organ I instancji nie przeprowadził rozprawy administracyjnej i oględzin, a ponadto nie okazał mu granic nieruchomości, której własność utracił.
Organ odwoławczy podzielając zarzuty odwołania postanowieniem z dnia [...]. zlecił na podstawie art. 136 kpa organowi I instancji uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez przeprowadzenie rozprawy administracyjnej z udziałem biegłego rzeczoznawcy majątkowego, połączonej z oględzinami nieruchomości.
Zalecenia powyższe nie zostały należycie wykonane przez organ I instancji.
Wprawdzie w dniu [...]. została przeprowadzona rozprawa administracyjna, ale protokół z niej został sporządzony odręcznie i bardzo nieczytelnie, co dyskwalifikuje go jako dowód w sprawie.
Ponadto, jak stwierdził H.M., znajdujący się w aktach sprawy "protokół z oględzin nieruchomości" został sporządzony przed oględzinami.
Przede wszystkim jednak nie ustalono w sposób niewątpliwy z udziałem geodety lub na podstawie dokumentacji podziałowej, jaka część działki jest przedmiotem wyceny - nie okazano bowiem granic przejętej na rzecz Skarbu Państwa działki, a granice te nie są zaznaczone na gruncie.
Z powyższych względów organ odwoławczy uchylił decyzję Prezydenta Miasta i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł H.M., wnosząc o "unieważnienie decyzji organu II instancji".
Skarżący podkreślił, że nie została przeprowadzona rozprawa administracyjna i nie ustalono "gdzie dokładnie leży wywłaszczony grunt, jakie ma on wymiary". Jego zdaniem wywłaszczono działkę o pow. 500m2, a nie 66m2, co wynika "z oględzin terenu i z dokumentu".
Wyraził również swoje niezadowolenie z przeprowadzonej w Urzędzie Wojewódzkim "narady" i oświadczył, że nie darzy wiarygodnością zebranych w sprawie dokumentów.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
W związku z zarzutami skargi i argumentami podnoszonymi na rozprawie należy powiedzieć, że zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny, a więc nie rozstrzyga o istocie sprawy. W tej sytuacji swoje argumenty skarżący i uczestnicy postępowania będą mogli podnosić w powtórnym postępowaniu administracyjnym.
Zaskarżona decyzja jest oparta o art. 138 § 2 kpa.
Zgodnie z tym przepisem organ wyższy ma obowiązek uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeżeli organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych, a postępowanie zawiera braki, które należy usunąć. Zgodnie z tym przepisem organ wyższy może wydać zalecenia, określające jakie okoliczności należy wyjaśnić.
Badając sprawę Sąd podzielił stanowisko organu II instancji, w kwestii wydania decyzji kasacyjnej.
Zdaniem Sądu, Wojewoda prawidłowo uznał, że decyzja zawiera braki, które powinny być wyeliminowane w powtórnym postępowaniu.
Zaskarżona decyzja jest w istocie dla skarżącego pozytywna i uwzględnia jego zarzuty podniesione w odwołaniu i skardze, nakazując przeprowadzenie powtórnego postępowania.
Organ wyższy prawidłowo bowiem wskazał na konieczność przeprowadzenia oględzin nieruchomości, dokonania jej szacunku i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej.
Organ słusznie wskazał, że należy wyjaśnić, jaka część byłej działki skarżącego jest przedmiotem postępowania odszkodowawczego.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy powiedzieć, że przedmiotem postępowania administracyjnego i sądowego jest wyłącznie kwestia ustalenia odszkodowania, natomiast samą decyzję wywłaszczeniową i postępowanie wywłaszczeniowe skarżący może kwestionować w innym, nadzwyczajnym trybie.
W związku z powyższym Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).