Uzasadnienie
Decyzją z dnia...Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania D. Ś. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia...orzekającą o obowiązku zwrotu przez D. Ś. należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych w okresie od 1 października 2010r. do 30 września 2011r. jego córkom – E. i K. Ś. - w łącznej wysokości 4.560 zł z ustawowymi odsetkami.
W uzasadnieniu wskazano, że świadczenia zostały wypłacone na podstawie decyzji Kierownika MOPS z dnia.... wydanej w związku z bezskuteczną egzekucją wyroku Sądu Rejonowego z dnia..., zobowiązującego D. Ś. do płacenia na rzecz córek alimentów w wysokości - po 180 zł miesięcznie na K. Ś. i po 200 zł miesięcznie na E. Ś. Po zakończeniu okresu świadczeniowego trwającego od 1 października 2010r. do 30 września 2011r. organ wydał zaskarżoną decyzję na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
W toku postępowania D. Ś. podnosił, że decyzja organu I instancji dotknięta jest wadą nieważności, gdyż przed Sądem Rejonowym toczy się postępowanie w sprawach o sygn. III RC 350/11 i III RC 347/11, a zatem do czasu wydania prawomocnych wyroków w tych sprawach postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie powinno być zawieszone.
Odnosząc się do tego zarzutu organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotem wskazanych postępowań jest podwyższenie alimentów, a zatem nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, wobec czego organ odwoławczy podzielając stanowisko oraz ustalenia organu I instancji utrzymał w mocy decyzję tego organu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję D. Ś. ponownie wskazał na postępowania przed Sądem Rejonowym w sprawach III RC 350/11 i III RC 347/11 "o zwolnienie go z obowiązku alimentacyjnego", podnosząc, że postępowanie w sprawie niniejszej powinno być zawieszone do czasu zakończenia tych postępowań.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 r. ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że w sprawie znajduje zastosowanie cytowany przepis art. 27 ust. 1 powołanej ustawy.
Bezspornym jest, że na podstawie wyroku Sądu Rejonowego z dnia.... skarżący był zobowiązany do alimentów na rzecz córek – E. Ś. i K. Ś. odpowiednio w wysokości po 200 zł i 180 zł miesięcznie. /k.1 akt amin./.
W związku z tym, że skarżący - wbrew nałożonemu obowiązkowi - alimentów na rzecz córek nie uiszczał, a egzekucja komornicza okazała się bezskuteczna - Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wydał w dniu... 2010r. decyzję o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. Ś. i E. Ś. w wysokości odpowiednio po 180 zł i 200 zł miesięcznie w okresie od 1 października 2010r. do 30 września 2011r. /k.2/
Bezspornym jest, że przez wskazany okres córki skarżącego otrzymywały świadczenia z funduszu alimentacyjnego, które wyniosły łącznie 4560 zł (12 x 380 zł).
W tej sytuacji, w świetle powołanego przepisu art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, uzasadniona jest decyzja organu I instancji, jak i utrzymująca ja w mocy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nakładająca na dłużnika alimentacyjnego tj. na skarżącego D. Ś. obowiązek zwrotu – organowi właściwemu wierzyciela – należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej tj. w kwocie 4560 zł, łącznie z ustawowymi odsetkami.
Podkreślić należy, że powołany w podstawie prawnej decyzji przepis ma charakter bezwzględny i nie jest uzależniony od sytuacji dochodowej, rodzinnej czy zdrowotnej dłużnika alimentacyjnego, który w każdym przypadku ma obowiązek zwrócić organowi wypłacone za niego świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Dłużnik alimentacyjny może jednak, powołując się na swoją sytuację dochodową lub rodzinną, ubiegać się o umorzenie całości lub części należności, odroczenie terminu płatności lub o rozłożenie jej na raty (art. 30 ust. 2 i 3).
Wbrew zarzutom skargi, nie mają w niniejszej sprawie znaczenia postępowania przed Sądem Rejonowym w sprawach III RC 350/11 i III RC 347/11. Jak wynika z przedstawionych przez skarżącego dokumentów /k. 4, 5/ wyrokami z dnia 19 stycznia 2011r. sąd ten podwyższył alimenty na rzecz córek skarżącego z kwoty 200 zł na 250 zł miesięcznie (na E. Ś.) i z kwoty 180 zł na 230 zł miesięcznie (na K. Ś.), a skarżący kwestionuje te wyroki w odwołaniach do sądu wyższej instancji. Okoliczność ta jest jednak nieistotna w sprawie niniejszej, skoro wypłacona z funduszu alimentacyjnego na rzecz córek skarżącego i podlegająca obecnie zwrotowi kwota wynikała z wcześniejszego wyroku Sądu Rejonowego z dnia..., a nie z wydanych w powołanych przez skarżącego sprawach wyroków tego sądu z dnia 19 stycznia 2011r. podwyższających zasądzone alimenty.
W świetle powyższego nie zachodziły więc podstawy do obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa – nie było również możliwe zawieszenie postępowania na podstawie art. 98 § 1 kpa, gdyż przepis ten ma zastosowanie wyłącznie w sprawach wszczynanych na żądanie strony (i tylko wówczas, gdy nie zawieszeniu nie sprzeciwiają się inne strony i gdy nie zagraża to interesowi społecznemu), natomiast niniejsze postępowanie zostało wszczęte z urzędu (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 1998r., II SA 1421/98).
Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270).