Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2014 r. M. P. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie uzgadniające projekt decyzji o warunkach zabudowy.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r. sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), z uwagi na uchybienie przez skarżącego terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Pismem z dnia 8 maja 2014 r., sprecyzowanym w piśmie z dnia 27 maja 2014 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnił, że wpisu nie uiścił w terminie z powodu nieobecności w miejscu zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (np. postanowienie NSA z dnia 10 września 2010 r., II OZ 849/10).
Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie. Za takie nie można bowiem uznać nieobecności w miejscu zamieszkania. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 12 kwietnia 2012r., I FZ 13/12, LEX nr 1136361).
Z tego względu, wobec braku przesłanek określonych w art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu.