Uzasadnienie
W dniu [...]. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. R. i E. R. na decyzję Wojewody z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Powyższą skargę podpisała w imieniu skarżących M. R. i [...] r. p. J. K.-D., załączając pełnomocnictwo do reprezentowania skarżących w postępowaniu przed sądem administracyjnym, udzielone jej przez L. T. – jako dotychczasowego pełnomocnika skarżących. Do skargi nie załączono jednak jednocześnie pełnomocnictwa do działania przed sądami administracyjnymi udzielonego przez skarżących L. T. i obejmującego umocowanie do udzielania dalszych pełnomocnictw (pełnomocnictwa włączone do akt administracyjnych obejmowały natomiast wyłącznie umocowanie do działania w imieniu skarżących przed organami administracji – k. 42 i 43 akt adm. I inst.).
W związku z powyższym Sąd w piśmie z dnia [...] wezwał r. p. J. K.-D. do złożenia pełnomocnictwa do działania przez L. T. w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym, a nadto do wskazania, czy L. T. należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy dopuszczenia L. T. oraz radcy prawnego J. K.-D. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika E. R. i M. R..
W odpowiedzi na powyższe wezwanie radca prawny J. K.-D. w piśmie z dnia [...] wyjaśniła, że E. R. jest bratem L. T., zaś M. R. jest jego bratankiem. Jednocześnie wezwana przedłożyła uwierzytelnioną kopię udzielonego jej przez skarżącego M. R. pełnomocnictwa notarialnego z dnia [...]., obejmującego umocowanie do reprezentowania M. R. przed sądami administracyjnymi. R. p. J. K.-D. - pomimo upływu wyznaczonego terminu - nie złożyła natomiast pełnomocnictwa do działania przez L. T. w imieniu skarżących.
W tym stanie rzeczy – uznając, że wezwana wykazała umocowanie do reprezentowania w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie jedynie skarżącego M. R. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia [...] odmówił dopuszczenia radcy prawnego J. K.-D. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącego E. R., a nadto – wobec nieprzedłożenia stosownego pełnomocnictwa – odmówił dopuszczenia L. T. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika obu skarżących, tj. M. R. i E. R..
Mając na względzie, że J. K.-D. podpisała skargę w imieniu obu skarżących, Sąd, przesyłając skarżącemu E. R. odpis ww. postanowienia, jednocześnie skierował do niego wezwanie do podpisania skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa korespondencja, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 1 lipca 2019 r. i 9 lipca 2019 r., nie została przez skarżącego E. R. podjęta w terminie i wobec tego została ona zwrócone do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy (k. 51 akt sądowych).
Skarżący E. R. do tej pory nie usunął braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga E. R. podlega odrzuceniu.
W świetle art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zachowanie wymogów formalnych pisma strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym (w tym skargi) wiąże się z obowiązkiem jego podpisania przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W sytuacji, gdy – jak miało to miejsce w niniejszym postępowaniu – odmówiono dopuszczenia osoby, która podpisała i wniosła skargę w imieniu skarżącego E. R., do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze jego pełnomocnika, aktualny stał się obowiązek podpisania skargi przez samego skarżącego.
W związku z prawidłowym - dwukrotnym awizowaniem w dniach [...] lipca 2019 r. i [...] lipca 2019 r. skierowanej do skarżącego E. R. korespondencji zawierającej wezwanie do podpisania skargi, skutek doręczenia tego wezwania – pomimo jego niepodjęcia w terminie – nastąpił z dniem 15 lipca 2019 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Termin do wykonania powyższego obowiązku upływał wobec tego w dniu 22 lipca 2019 r. Pomimo upływu tego terminu skarżący E. R. dotychczas nie usunął braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Okoliczność ta czyni koniecznym odrzucenie jego skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych.
Z tych wszystkich względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.