Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia...Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia G. C. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia...
Wskazanym postanowieniem wydanym na podstawie art. 49 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane organ I instancji ustalił G. C. opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000 zł z tytułu samowolnie wykonanej nadbudowy budynku inwentarskiego usytuowanego na działce nr ewid.... położonej w F. gm. A. Organ wskazał, że G. C. dokonał w dniu 24 marca 2000r. zgłoszenia wymiany pokrycia dachowego przedmiotowego budynku (o konstrukcji murowanej z poddaszem użytkowym, o wymiarach 15 m x 5,5 m i wysokości 6, 83 m z dachem dwuspadowym) z dachówki cementowej na blachę fałdowaną, jednak faktycznie wykonał szereg robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę: dokonał nadbudowy tego budynku poprzez wykonanie ścian kolankowych o wys. ok. 1 m oraz poprzez podwyższenie ścian szczytowych, w ścianie szczytowej północnej zlikwidował trzy niewielkie otwory okienne i wykonał jeden otwór okienny, w którym zamontował okno dwuskrzydłowe, w połaci wschodniej budynku wykonał natomiast lukarnę z drzwiami stanowiącymi wejście na poddasze użytkowe. Ściana zachodnia nadbudowy jest wysunięta na 12 cm w stronę działki sąsiedniej nr...
Postanowieniem z dnia...wstrzymano prowadzenie robót budowlanych i nałożono na inwestora obowiązek przedstawienia wskazanych dokumentów.
Wobec wykonania nałożonego obowiązku organ ustalił opłatę legalizacyjną w wysokości 25 000 zł, wyliczoną jako iloczyn pięćdziesięciokrotnej stawki opłaty (s - wynoszącej 500 zł), współczynnika kategorii obiektu (k – II, wynoszącej 1,0) współczynnika wielkości obiektu (w - wynoszącego 1,0), a organ odwoławczy podzielając ustalenia organu I instancji utrzymał jego decyzję w mocy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uzupełnioną kolejnymi pismami procesowymi wniósł J. W., właściciel działki nr..., graniczącej bezpośrednio z działką inwestora.
Skarżący nie podniósł jednak żadnych zarzutów dotyczących bezpośrednio samego postanowienia ustalającego inwestorowi opłatę legalizacyjną, lecz ogólnie zakwestionował legalizację dokonanej nadbudowy, gdyż przedmiotowy budynek inwentarski znajduje się w granicy z jego działką, a okap nadbudowanej części wysunięty jest nad jego działkę na 40 cm, co powoduje zalewanie jego działki wodami opadowymi, uniemożliwiając pełne jej wykorzystywanie. Ponadto nadbudowa powoduje zacienienie jego działki; ze względu na przeznaczenie tego budynku na chlewnię jest też uciążliwy. Skarżący wskazał również na wadliwość mapy, na której nie naniesiono wszystkich istniejących na działce inwestora obiektów budowlanych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonego orzeczenia (decyzji, postanowienia) w zakresie jego zgodności z prawem.
Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Uiszczenie opłaty legalizacyjnej przewidzianej przepisem art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, jest niezbędnym warunkiem wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych wstrzymanych ze względu na brak pozwolenia na budowę. Nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej skutkuje natomiast wydaniem decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego zrealizowanego samowolnie.
Bezspornie G. C. zrealizował na działce nr... położonej w F. gm. A. - bez wymaganego zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy pozwolenia - nadbudowę istniejącego budynku inwentarskiego poprzez wykonanie ścian kolankowych o wys. ok. 1 m oraz podwyższenie ścian szczytowych, a także zlikwidował w ścianie szczytowej północnej trzy niewielkie otwory okienne, wykonując w to miejsce jeden otwór okienny, a w połaci wschodniej budynku wykonał lukarnę z drzwiami stanowiącymi wejście na poddasze użytkowe.
Inwestor wykonał zatem roboty budowlane przekraczając zakres dokonanego w dniu 24 marca 2000r. zgłoszenia wymiany pokrycia dachowego istniejącego budynku inwentarskiego i organ nadzoru budowlanego prawidłowo przyjął, że realizacja przedmiotowych robót wymagała pozwolenia na budowę, co uzasadniało wszczęcie procedury legalizacyjnej. Organ wezwał więc inwestora do przedstawienia określonych dokumentów, a po wykonaniu przez niego nałożonych obowiązków - wydał zaskarżone postanowienie z dnia 24 listopada 2011r. ustalające opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000 zł. Opłata została wyliczona poprawnie, w oparciu o art. 49 ust. 2 w zw. z art. 59 f ust.1ustawy, jako pięćdziesięciokrotność stawki opłaty (500), współczynnika kategorii obiektu (1,0) i współczynnika wielkości obiektu (1,0) i - jak wynika z akt sprawy – inwestor opłatę tę już uiścił /k.59 akt sądowych/
W sytuacji wstępującej w sprawie organ nie mógł zaniechać dalszych czynności postępowania legalizacyjnego tj. ustalenia inwestorowi opłaty legalizacyjnej, skoro inwestor przedstawił wymaganą zgodnie z art. 48 ust. 3 ustawy dokumentację: zaświadczenie o zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi wymaganymi dokumentami, w tym zaświadczenie właściwej izby samorządu zawodowego o wpisaniu projektanta na listę jej członków oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a dokumentacja ta jest kompletna i wynika z niej, że inwestycja nie narusza obowiązujących przepisów, w tym techniczno- budowlanych.
Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie – w istocie dotyczą one bowiem nie tyle samej nadbudowanej części budynku, która jest przedmiotem niniejszej sprawy, lecz całego budynku inwentarskiego, który jest dla skarżącego uciążliwy. Okoliczności związane z tymi uciążliwościami może natomiast skarżący zgłaszać organowi nadzoru budowlanego w odrębnym postępowaniu.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz.270), orzekł jak w sentencji.