Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] stwierdził uchybienie przez B. K. terminu do wniesienie zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie nałożenia na niego grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku gospodarczo – warsztatowego.
W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że według daty umieszczonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. B. K. odebrał je osobiście w dniu 20 grudnia 2011 r. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia od tego postanowienia mijał w dniu 27 grudnia 2001 r. B. K. nadał zażalenie na postanowienie z dnia [... grudnia 2011 r. w placówce pocztowej w dniu 28 grudnia 2011 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Jednocześnie B. K. nie wniósł o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Warunkiem skuteczności czynności procesowej, a więc i wniesienia zażalenia, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności procesowej, a tym samym bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia z dnia [...] grudnia 2011 r., które korzysta z ochrony trwałości ze wszystkimi skutkami z tego wynikającymi. Dlatego merytoryczne zarzuty zażalenia nie mogą być rozpatrywane.
Skargę na postanowienie organu odwoławczego wniósł B. K. Skarżący potwierdził, że postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. odebrał w dniu 20 grudnia 2011 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia od niego zażalenia mijał w dniu 27 grudnia 2011 r. Składając zażalenie w dniu 28 grudnia 2011 r. zachował jednak ustawowy termin, gdy uwzględnił odliczenie od niego dwu dni świąt Bożego Narodzenia. Według mniemania skarżącego od ustawowego terminu odlicza się dni świąteczne. W świetle tych okoliczności wydanie przez organ odwoławczy zaskarżonego postanowienia oceniać należy, jego zdaniem, jako ominięcie prawa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarżący nie ma racji twierdząc, że zachował termin do wniesienia zażalenia. Nie ma też racji twierdząc, że organ odwoławczy błędnie ustalił ostatni dzień terminu do wniesienia zażalenia.
Stosownie do unormowania art. 57 § 1 kpa mającego w niniejsze sprawie zastosowanie na mocy art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W myśl art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. W przedmiotowej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2011 r. o terminie i trybie wnoszenia zażalenia.
Mając na uwadze treść art. 57 § 1 i art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz to, że skarżący odebrał postanowienie w dniu 20 grudnia 2011 r. (k. 114 akt adm. organu egzekucyjnego) należy stwierdzić, iż termin do wniesienia przez skarżącego zażalenia rozpoczynał bieg w dniu 21 grudnia 2011 r. a kończył w dniu 27 grudnia 2011 r., którym był wtorek. Jedynie w sytuacji, gdyby ostatni dzień terminu przypadał w sobotę lub w dzień ustawowo wolny od pracy w rozumieniu art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach ustawowo wolnych od pracy (Dz.U z 1951 r. Nr 4, poz. 28 ze zm.), to w myśl art. 57 § 4 kpa za ostatni dzień terminu uważać należałoby najbliższy następny dzień powszedni. Myli się skarżący twierdząc, że termin do dokonania czynności procesowej podlega wydłużeniu o przypadające w jego toku dni wolne od pracy niezależnie od tego czy przypadają one na ostatni dzień terminu czy też nie.
W stanie faktycznym niniejszej sprawy skarżący, aby zachować termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. musiał nadać je w placówce pocztowej bądź złożyć osobiście w miejscu siedziby organu egzekucyjnego, najpóźniej w dniu 27 grudnia 2011 r. Nadanie zażalenia w placówce pocztowej w dniu 28 grudnia 2011 r. (k. 25 akt adm. organu odwoławczego) nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu do jego wniesienia, a skarżący nie wnosił o jego przywrócenie.
Organ odwoławczy stwierdziwszy, że zażalenie wniesione zostało z uchybieniem terminu, w myśl art. 144 kpa w zw. z art. 134 kpa stosowanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji na mocy art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie mógł przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy, ale musiał stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 275/10 – Lex nr 1071240). Zasadnie zatem organ odwoławczy wydał zaskarżone postanowienie nie przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest zaś to, że organ egzekucyjny, za pośrednictwem którego skarżący wniósł zażalenie, przyjął je, nie dostrzegając uchybienia terminu do jego wniesienia. To nie on bowiem rozpoznaje zażalenie, ale właściwy organ odwoławczy, który wypowiada się także o skuteczności czy bezskuteczności zażalenia.
Mając na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270) skargę należało oddalić.