Uzasadnienie
Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i nadesłanego przez nią dokumentu referendarz sądowy ustalił, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z uczącą się córką, z którą zamieszkuje w mieszkaniu spółdzielczym o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Miesięczne koszty utrzymania strony skarżącej i jej córki wynoszą [...] złotych.
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztu ustanowienia radcy prawnego spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej córki. Po poniesieniu przez stronę skarżącą miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego pozostaje jej kwota [...] złotych. Minimalny koszt ustanowienia radcy prawnego ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Tak więc strona skarżąca realnie nie jest w stanie uiścić minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego bez przeznaczenia na ten cel części środków wydatkowanych na miesięczne koszty utrzymania koniecznego. Z tego powodu referendarz sądowy uznał, że poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej córki.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.