Wyrok NSA oz. w Lubliniez 30 grudnia 1996 r., sygn. akt II SA/Lu 283/96

Tezy

Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415/ nie precyzują okresu ważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Art. 42 ust. 1 pkt 7 pozostawia te kwestię do rozstrzygnięcia organowi administracji.

Oznacza to, że skoro decyzja lokalizacyjna posiadała ustawowo wskazany maksymalny okres jej ważności, to z upływem tego okresu, także po wejściu w życie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja lokalizacyjna, traktowana obecnie jak decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, utraciła ważność.