Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R. J. (dalej także jako: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2023 r. w przedmiocie zwrotu świadczeń nienależnie pobranych.
W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą sporządziła osobiście.
Postanowieniem z 21 lutego 2024 r. sąd odrzucił skargę kasacyjną.
W dniu 27 marca 2024 r. do Sądu wpłynęła kolejna skarga kasacyjna, wniesiona w imieniu skarżącej, podpisana przez adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie ustawowego terminu.
W świetle art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Odpis sentencji wyroku został doręczony skarżącej w dniu 9 stycznia 2024 r. (k. 162). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 8 lutego 2024 r. W tym terminie skarżąca wniosła wprawdzie skargę kasacyjną, jednakże sporządzoną samodzielnie. Skarga kasacyjna została odrzucona prawomocnym postanowieniem Sądu z 21 lutego 2024 r.
Kolejna skarga kasacyjna, o identycznej treści jak wcześniej odrzucona, tym razem podpisana przez adwokata, została wniesiona w dniu 25 marca 2024 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 197), a zatem ponad 6 tygodni po upływie terminu ustawowego.
Na bieg terminu do wniesienia drugiej skargi kasacyjnej nie miał wpływu fakt, że w pierwszej, sporządzonej samodzielnie skardze kasacyjnej, wniesionej w terminie otwartym, skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postępowanie w tym zakresie zakończyło się prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z 29 lutego 2024 r. o umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt II SPP/Lu 38/24). Wobec takiej treści wniosku (wyłącznie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych) i rozstrzygnięcia referendarza, nie miały zastosowanie przepisy art. 177 § 3 i 6 p.p.s.a., modyfikujące bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ze względu na przyznanie albo odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym pełnomocnika profesjonalnego.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na względzie, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.