Uzasadnienie
II SA/Lu 293/06
Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania W. P., decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów wsi L. w części obejmującej gospodarstwo rolne, stanowiące własność W. i B. małżonków P. W uzasadnieniu wskazał na ustalenie, że małżonkowie P. w ramach zatwierdzonego projektu scalenia, za należące do nich grunty, stanowiące 89,9 jednostek szacunkowych, otrzymali gruntowy ekwiwalent odpowiadający 88,2 jednostkom szacunkowym. Różnica zatem wynosi 1,9 % wartości szacunkowej całego gospodarstwa posiadanego przed scaleniem. W następstwie małżonkowie P. w wyniku scalenia otrzymują ekwiwalent gruntowy w wymiarze zgodnym z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. scalaniu i wymianie gruntów. Powołany przepis stanowi, że uczestnicy scalenia lub wymiany gruntów otrzymują grunty o równej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane. Za równą wartość szacunkową uważa się również wartość o różnicy nieprzekraczającej 3 %. Projekt scalenia i zasady objęcia gruntów w posiadanie W. P. przyjęła bez zastrzeżeń w dniu 7 września 2005 r. Jednak w dalszej kolejności Starosta, przychylając się do wniosku odwołującej się, pismem z dnia 31 października 2005 r. zalecił wykonawcy prac scaleniowych obrębu L. ponowne okazanie granic. Natomiast odnośnie istniejącej na gruncie drogi, przebiegającej przez działkę numer 230, nie jest wykazana w stanie poscaleniowym. Oznacza to, że podlega ona obecnie likwidacji. Z chwilą otrzymania środków na zagospodarowanie terenów poscaleniowych zostaną podjęte prace dla właściwego zagospodarowania zlikwidowanych w trakcie scalenia dróg i urządzenie zaprojektowanych.
Na wskazane rozstrzygnięcie administracyjne skargę złożyła W. P. Zarzuciła zaniżone określenie powierzchni działki numer 351. Z kolei do powierzchni działki o numerze 230 zaliczono dwie drogi. Jedna z nich nie może podlegać likwidacji, gdyż korzystają z niej inni rolnicy. Natomiast druga droga ma być utwardzona. Wskazywała na nieprawidłowość pomiarów, które stały się podstawą scalenia. Końcowo podnosiła, że nikt ich nie powiadamiał o czynnościach prowadzonych dla sporządzenia projektu scalenia i przy których nie była obecna.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie. W pełni podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z jego faktycznym i prawnym uzasadnieniem. Zdaniem organu, skarga nie zawiera żadnych nowych zarzutów niż te formułowane w odwołaniu, do których organ odwoławczy odniósł się w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kognicji sądowoadministracyjnej została poddana kontrola legalności działań organów administracji publicznej. Z kolei unormowanie art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sądowa kontrola legalności jest przeprowadzana w granicach danej sprawy. Jednak zarzuty i wnioski skargi nie mają charakteru wiążącego.
Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie odpowiadają prawu. Zostały wydane przy naruszeniu prawa, dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Uchybienie proceduralne podlegało stwierdzeniu ponad granice wniosków i zarzutów skargi.
Zgodnie z zapisami ewidencji gruntów, W. i B. małżonkowie P. figurują jako właściciele gruntów, dla których prowadzona jest księga wieczysta Kw Nr 22685 oraz współwłaściciele gruntów objętych aktem własności ziemi AWZ 4/74 a dalej aktem notarialnym AN 5605/97, stanowiących przedmiot postępowania scaleniowego. W toku postępowania sądowego, na rozprawie skarżąca podała, że B. P. zmarł 15 września 2002 r., zatem jeszcze przed wszczęciem postępowania scaleniowego. Pozostawił po sobie, z grona ustawowych spadkobierców, obok żony, czworo pełnoletnich dzieci, które nie były uczestnikami postępowania scaleniowego. Powyższe wynika z przedstawionych akt postępowania przed organami administracji. Zatem scalenie zostało przeprowadzone przy pominięciu zapewnienia prawa do czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym wszystkim następcom prawnym B. P. Zaistniała sytuacja proceduralna wyczerpuje podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego, wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z tego też względu organy administracji w toku instancji nie mogą zasadnie wywodzić skutków prawnych z dokumentów obejmujących wnioski oraz przyjęcie projektu scalenia i zasad objęcia w posiadanie gruntów, opatrzonych podpisem wyłącznie W. P. Przepis art. 20 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów stanowi, że dla przeprowadzenia postępowania scaleniowego stan własności oraz posiadania gruntów określa się według danych zawartych w ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest dokumentem urzędowym. Oznacza to domniemanie, że zawarte w niej zapisy są zgodne z rzeczywistym stanem prawnym. Domniemanie to jednak podlegać może obaleniu. Przepis art. 76 § 3 k.p.a. przewiduje możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko treści także dokumentu urzędowego.
Stwierdzona wadliwość postępowania scaleniowego wyczerpuje przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego na obecnym etapie postępowania przedwczesna jest merytoryczna ocena zarzutów skargi, skoro pozostaje bez rozstrzygającego wpływu na wynik kontroli legalności decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia.
Z tych względów na mocy ostatnio powołanego unormowania i przy zastosowaniu art. 135 oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego uzasadnia art. 200 tej ustawy.