Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r. F. Ś., S. K., D. K., M. B., B. K., E. P., Z. R. oraz E. M. wystąpili ze skargą na uchwałę Rady Miasta Świdnik z dnia 23 maja 2005 r., Nr XXX/224/2005 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zarządzeniami z dnia 20 maja 2008 r. skarżący zostali osobno wezwani do uiszczenia wpisów od skarg w kwocie po 300 zł. W zarządzeniach tych wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisów zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skarg.
W dniu 22 maja 2009 r. swój udział w sprawie jako pełnomocnik wszystkich skarżących zgłosił adw. A. B. załączając udzielone mu przez skarżących pełnomocnictwo. Następnie w dniu 26 maja 2009 r. na rachunek Sądu uiszczona została przez pełnomocnika skarżących tytułem wpisu od przedmiotowej skargi opłata w kwocie 300 zł.
Na rozprawie w dniu 29 września 2009 r. pełnomocnik skarżących wyjaśnił, iż wpis został uiszczony w imieniu wszystkich skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zatem także skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, który w przedmiotowej sprawie z uwagi na przedmiot zaskarżenia aktu ma charakter stały i wynosi 300 zł (§ 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Sankcje nieopłacenia skargi przewiduje natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, iż skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Jednocześnie, zgodnie z art. 214 § 2 zdanie drugie p.p.s.a., jeżeli pismo (w niniejszym przypadku skarga) jest wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Oznacza to zatem, iż zasada uiszczenia jednej opłaty od pisma wnoszonego przez kilka osób ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne.
Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis, Warszawa 2005, str. 601).
W niniejszej sprawie nie można natomiast uznać, że uprawnienia czy obowiązki skarżących związane z przedmiotem postępowania są wspólne, w szczególności nie można ich upatrywać w fakcie zamieszkiwania przez te osoby na terenie jednego miasta i przy jednej ulicy. Należy więc wskazać, iż skoro skarżący są właścicielami odrębnych działek i nie są one przedmiotem współwłasności, to prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne.
Z tych względów należało dojść do wniosku, że skarga na przedmiotową uchwałę, mimo, iż wniesiona w jednym piśmie podlega odrębnemu wpisowi, w pełnej wysokości od każdej z osób ją wnoszących.
Tym samym pełnomocnik skarżących dokonując uiszczenia wpisu w imieniu wszystkich skarżących (jak wyjaśnił w trakcie rozprawy) obowiązany był (celem skutecznego wniesienia skargi) do uiszczenia opłaty sądowej w wysokości 2400 zł (8x300zł). Uiszczenie w imieniu wszystkich skarżących wpisu sądowego w kwocie 300 zł skutkuje tym, iż wniesiona skarga nie została opłacona w należytej wysokości.
Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. ustawy.