Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. /Nr [...]/ wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania M.L., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. /znak: [...]/ nakazującej M.L. wykonanie do 30 kwietnia 2003 roku następujących czynności w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego położonego na działce Nr [...] w miejscowości T., do stanu zgodnego z prawem:
1/ sporządzenia przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia: inwentaryzacji architektoniczno-konstrukcyjnej budynku, orzeczenia technicznego potwierdzającego prawidłowość wykonanych robót budowlanych zgodnie z warunkami technicznymi i sztuką budowlaną oraz potwierdzającego przydatność obiektu do użytkowania wraz z ewentualnymi zaleceniami dotyczącymi konieczności wykonania robót doprowadzających budynek do zgodności z przepisami;
2/ wykonania ewentualnych robót budowlanych wynikających z zaleceń technicznych;
- - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu stwierdził, że decyzja organu I instancji wysłana na adres domowy M.L. została doręczona w dniu 9 grudnia 2002 r. /podpis dorosłego domownika /męża/ i data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru/, a zatem 14-dniowy termin wniesienia odwołania minął w dniu 23 grudnia 2002 r.
Skarżąca M.L. złożyła odwołanie w dniu 27 grudnia 2002 r. /data stempla pocztowego T. na kopercie/, a więc 4 dni po ustawowym terminie. składając odwołanie skarżąca nie złożyła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jak i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
W skardze do Sądu strona skarżąca w pierwszej kolejności wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W treści skargi podkreśliła, że nie zachowanie terminu odwołania jak i skargi do Sądu było spowodowane tym, że dnia 13 grudnia 2002 r. uległa wypadkowi, co spowodowało jej długotrwałą i przewlekłą chorobę /dowód: zaświadczenie lekarskie/. Ponadto od 12 lat jest na rencie drugiej grupy inwalidzkiej, pod stałą opieką lekarską i leczy się na nadciśnienie.
Z tych względów wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu jak i do odwołania, a więc także o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2003 r. /Sygn. akt II SA/Lu 296/03/ przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi do Sądu.
Następnie, do Sądu wpłynął odpis decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2004 roku, który działając na skutek sprzeciwu z dnia 31 grudnia 2003 r. Prokuratora Rejonowego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./, po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. /znak: [...]/ nakazującej M.L. wykonanie w terminie do 30 kwietnia 2003 r., wskazanych w decyzji czynności w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego położonego na działce Nr [...] w miejscowości T., do stanu zgodnego z prawem – stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. /znak: [...]/.
Oznacza to, że skarżona w drodze odwołania decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2002 r. utraciła moc obowiązującą ze skutkiem prawnym ex tunc. Dlatego też postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ żądanie strony skarżącej zostało uwzględnione w drodze stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. W istocie bowiem spowodowało to, że bezprzedmiotowe stało się orzekanie przez Sąd w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji wobec której organ odwoławczy orzekł o stwierdzeniu jej nieważności w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Z tych względów i na podstawie art. 54 § 3 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ Sąd postanowił umorzyć postępowanie.