Uzasadnienie
Rada Miasta uchwałą Nr [...] z dnia [...]grudnia 2004 r. wydaną na podstawie art. 18 ust. 2, pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 20 i 29 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80 poz. 717 ze zm.) oraz uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2002 r., na wniosek Burmistrza Miasta, po stwierdzeniu zgodności z ustaleniami studium i uzyskaniu opinii Komisji Budżetu, Ładu Przestrzennego, Inwestycji i Rolnictwa, uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla części osiedla [...] w B. Następnie skarżący, tj. A.K. na podstawie art. 101 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego przedmiotową uchwałą Nr [...] z dnia [...]grudnia 2004 r. W treści wezwania podniósł podstawowy zarzut, że uchwalony plan miejscowy w istotny sposób ogranicza jego prawo do dysponowania działką Nr [...] i [...], co wynika w szczególności z projektowanego przebiegu drogi publicznej.
Ponadto Rada Miasta uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.), art. 20 i 29 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowania i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), na wniosek Burmistrza Miasta, po uzyskaniu opinii Komisji Budżetu, Ładu Przestrzennego, Inwestycji i Rolnictwa, w § 1 odmówiła zmiany uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...]grudnia 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części osiedla [...] w B., w sposób uwzględniający żądania przedstawione we wniosku A.K. z dnia 23 grudnia 2004 r. o osunięcie naruszenia interesu prawnego.
Następnie, lecz co należy podkreślić – nie w przedmiotowej uchwale Rada Miasta z dnia [...]stycznia 2005 r., lecz odrębnym pismem z dnia 14 lutego 2005 r. podpisanym z upoważnienia Burmistrza Miasta - skarżący został poinformowany,że uchwała może być zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Rady Miasta w trybie art. 101 cyt. ustawy o samorządzie gminnym.
Z kolei A.K. jako pełnomocnik skarżącego A.K. wniósł w dniu [...] marca 2005 r. za pośrednictwem Rady Miasta skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na uchwałę Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części osiedla [...]w B. Jednocześnie stwierdził, że zaskarża tą uchwałę w całości, a zwłaszcza w części jej § 2B, ustaleń szczegółowych całego pkt 2 i 3 oraz pkt 4.
W szczególności, w uzasadnieniu skargi zarzuca, że przedmiotową uchwałą Rada Miasta naruszyła art. 16 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 oraz art. 15 ust. 2 pkt 1, 9, 10 w związku z art. 20 ust. 1, a także art. 15 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dotyczy to także naruszenia art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086) w związku z art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kognicja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W przedmiotowej sprawie skarżący, tj. A.K. działający przy pomocy swojego pełnomocnika A.K. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...]grudnia 2004 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części osiedla [...], w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Dyspozycja art. 101 ust. 1 tejże ustawy stanowi, że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w zakresie administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu jej do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć daną uchwałę do sądu administracyjnego.
Natomiast w świetle dyspozycji art. 101 ust. 3 cyt. wyżej ustawy w zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Jednak w przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała Rady Miasta zarówno w dniu wezwania przez skarżącego do usunięcia naruszenia prawa, tj. 23 grudnia 2004 r. jak i wniesienia skargi do Sądu, tj. 10 marca 2005 r. nie weszła jeszcze w życie, czyli nie wywołała w tym zakresie skutków prawnych. Jej promulgacja nastąpiła bowiem w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego Nr 69 poz. 1473 z datą 20 kwietnia 2005 r., czyli biorąc pod uwagę okres vacatio legis, weszła w życie dopiero z dniem 20 maja 2005 r.
Oznacza to, że w dacie wniesienia skargi do sądu przez skarżącego, tj. 10 marca 2005 r. przedmiotowa uchwała Rady Miasta nie miała mocy obowiązującej jako akt prawa miejscowego w rozumieniu art. 94 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 roku. Wynika to także z tego, że zgodnie z dyspozycją art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, a uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązuje nie wcześniej niż po upływie 30 dni od daty ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubelskiego, a ponadto podlega promulgacji także na stronie internetowej gminy zgodnie z art. 29 tejże ustawy.
Dlatego też zaskarżona uchwała Rady Miasta w dacie wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem tejże Rady Miasta nie mogła naruszyć interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, ponieważ nie weszła jeszcze w życie, czyli nie wywołała skutków prawnych jako akt prawa miejscowego w rozumieniu art. 101 ust. 1 i 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i art. 52 § 4 oraz art. 53 § 2 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto w tym zakresie Sąd w pełni podziela dotychczasową jak i obecną linię orzecznictwa sądów administracyjnych wyrażoną m.in. w postanowieniu NSA z dnia 8 kwietnia 2002 r. (sygn. akt IV SA 3595/01) opublik. Lex nr 82642 z którego tezy wynika, że "jeżeli warunkiem wejścia w życie aktu prawa miejscowego jest jego ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, to wezwanie do usunięcia naruszenia może być skierowane dopiero po ogłoszeniu tego aktu".
Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji.