Postanowienie WSA w Lublinie z 14 stycznia 2008 r., II SA/Lu 3/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. i T. R. z udziałem Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie ochrony danych osobowych; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić Z. i T. R. przyznania prawa pomocy.

Skład

Sędzia NSA Leszek Leszczyński przewodniczący

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.

Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.

Okoliczność powyższa zachodzi w rozpatrywanej sprawie, bowiem skarga Z. i T. R. w przedmiocie żądania ustalenia, że prowadzą odrębne gospodarstwo domowe z rodziną syna oraz w sprawie naruszenia danych osobowych przez organy, jest niedopuszczalna i nie może być merytorycznie rozpoznana zgodnie z art. 3 ustawy p.p.s.a., który ściśle określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Kontrola ta w szczególności polega na rozpoznawaniu skarg na decyzje, postanowienia lub inne akty wydawane przez organy administracyjne, a także na bezczynność tychże organów. Roszczenie skarżących nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co stwierdził Sąd w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 3/08.

Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącym prawa pomocy w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.