Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. P na decyzję Wojewody z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wskazując, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 12 odpisów.
W piśmie złożonym osobiście w dniu 7 marca 2012r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Wyjaśnił, że wezwanie zostało skarżącej doręczone w dniu 13 lutego 2012r., natomiast w dniu 18 lutego 2012r. skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Składając ten wniosek skarżąca była przekonana, że wstrzymuje on bieg terminu do uzupełnienia braków formalnych do czasu jego rozpatrzenia przez Sąd – wyznaczenie pełnomocnika nastąpiło w dniu 13 lutego 2012r., zaś o odrzuceniu skargi z przyczyn formalnych zarówno skarżąca, jak i pełnomocnik dowiedzieli się dopiero z chwilą doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi /29 lutego 2012r., k.57/ i wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, nadsyłając jednocześnie wymagane odpisy skargi. Zdaniem pełnomocnika skarżącej – brak dostatecznej wiedzy prawniczej wskazuje na brak winy w uchybieniu tego terminu.
Sąd zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 (1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Złożony przez pełnomocnika skarżącej wniosek zasługuje na uwzględnienie, gdyż wynika z niego, że skarżąca uchybiła terminowi bez swojej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym oceniając istnienie tej przesłanki należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej należy wymagać od osoby wnoszącej skargę do Sądu i należycie dbającej o swe interesy.
W przypadku skarżącej zachodzą podstawy do przyjęcia, że uchybiła ona terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi bez tak rozumianej winy, gdyż w zakreślonym w wezwaniu sądowym terminie podjęła czynności procesowe związane z tym wezwaniem. Wezwaniem zobowiązano mianowicie skarżącą nie tylko do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów, ale również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – skarżąca złożyła zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w uzasadnionym w tej sytuacji przekonaniu, że wszelkie czynności procesowe włącznie z uzupełnieniem braków formalnych skargi, wykona w jej imieniu ustanowiony przez Sąd pełnomocnik.
W ocenie Sądu, skarżącej nie można zatem zarzucić braku należytej staranności, dlatego orzeczono, jak w sentencji.