Uzasadnienie
D. J. wniósł skargę, w której ogólnie zakwestionował załatwienie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej jego wniosku o przyznanie zasiłku celowego w celu złagodzenia skutków suszy.
Wezwany przez Sąd do oznaczenia organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, a także numeru i daty zaskarżonego aktu, skarżący wskazał na decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [..], Nr [..] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
Sąd zważył, co następuje
Obowiązujące przepisy przewidują instancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne. Kontrola sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Zgodnie z art. 127 § 1 i 2 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia ma prawo następnie to rozstrzygnięcie kwestionować wnosząc do sądu administracyjnego skargę.
Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny rozpoznając skargę nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem decyzji organu I instancji, jeżeli równocześnie nie została zaskarżona decyzja organu II instancji.
Skoro zatem skarżący w wykonaniu wezwania Sądu sprecyzował, że skarga dotyczy wyłącznie decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, Sąd nie może rozpoznać jego skargi.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w postanowieniu.