Uzasadnienie
W dniu 24 marca 2017 r. wpłynęła do Sądu skarga H. R. i S. O. na decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego.
Zarządzeniem z dnia 29 marca 2017 r. (k. 1, 2) wezwano:
- - obu skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych,
- - skarżącego S. O. do podpisania skargi,
- - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu S. O. w dniu 10 kwietnia 2017 r. (k. 21 akt sąd.), natomiast skarżącemu H.R. w dniu 24 kwietnia 2017 r. (k. 37 akt sąd.).
Pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. (data nadania), uzupełnionym pismem z dnia 13 kwietnia 2017 r. (data nadania), skarżący zwrócili się o przeprowadzenie dowodu z dokumentów dołączonych do tego pisma.
Zarządzeniami z dnia 10 kwietnia 2017 r. (k.
- 16) oraz z dnia 14 kwietnia 2017 r. (k.
- 22) wezwano skarżących odpowiednio do usunięcia braków formalnych ww. pisma z dnia 7 kwietnia 2017 r., poprzez złożenie 3 odpisów tego pisma z załącznikami oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 4 maja 2017 r. skarżący uiścili wpis oraz usunęli braki skargi, do których wzywani byli zarządzeniami z dnia 29 marca 2017 r. oraz z dnia 10 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Brakiem formalnym pisma jest w szczególności brak jego odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania (art. 47 § 1 P.p.s.a.) oraz brak podpisu (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd obowiązany jest odrzucić skargę.
W celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących wspomnianych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, działając w trybie art. 264 § 2 w związku z art. 15 § 1 pkt 2 P.p.s.a., podjął uchwałę w dniu 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014, nr 3 poz. 39): "1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.".
Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, którego nieusunięcie – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu, powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Skarżący w zakreślonym terminie, który dla S. O. upłynął w dniu 17 kwietnia 2017 r., a dla H. R. – w dniu 2 maja 2017 r., nie złożyli wymaganych odpisów skargi. Ponadto skarżący S. O. we wskazanym terminie nie podpisał skargi.
Należy zauważyć, że skarżący usunęli wspomniane braki skargi w dniu 4 maja 2017 r., a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. Czynność ta była zatem prawnie bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.) i jako taka nie mogła wywołać skutku zamierzonego przez skarżących.
O zwrocie na rzecz strony skarżącej uiszczonej sumy pieniężnej, Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt P.p.s.a.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.