Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 czerwca 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu w całości.
Pismem z dnia 7 lipca 2015 r. skarżąca ponownie zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy, tym razem poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
W motywach wniosku oświadczyła - podobnie jak za pierwszym razem -, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się jedynie z otrzymywanych od organów pomocy społecznej zasiłków, których miesięczna wysokość wynosi [...] zł. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani innych wartościowych przedmiotów. Jedyny jej majątek stanowi dom o pow. 100m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,81 ha. Do wniosku strona dołączyła decyzję o przyznaniu zasiłku okresowego we wskazanej kwocie oraz zaświadczenia Wójta Gminy Z. wskazującego powierzchnię posiadanej nieruchomości gruntowej.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
W punkcie wyjścia należy wskazać, że jak stanowi art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy) w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ponieważ takim zwolnieniem objęta jest skarżąca, albowiem postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 311/15, zwolniono ją od kosztów sądowych, a przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte ani zmienione, korzysta ona ze zwolnienia od kosztów sądowych przez cały tok postępowania sądowoadministracyjnego, aż do jego prawomocnego zakończenia.
Powyższe oznacza również to, że jakkolwiek ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), jednakże z uwagi na przyznane już skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych wniosek jej należy rozpatrywać w oparciu o przesłankę przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) W tym natomiast zakresie ustawodawca uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze w zestawieniu z sytuacją dochodową i majątkową skarżącej należy stwierdzić, że wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W szczególności należy zauważyć, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, której jedynym dochodem są świadczenia z pomocy społecznej (zasiłek okresowy) w kwocie [...]zł. Nie posiada również jakichkolwiek oszczędności ani wartościowych składników majątku, które mogłyby zostać spieniężone na pokrycie kosztów niniejszego postepowania. To zaś uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zapadłe orzeczenie w powiązaniu z prawomocnym postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r. oznacza, że skarżąca została w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniony od kosztów sądowych, jak również przyznano jej adwokata, bez obowiązku ponoszenia przez nią kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.