Uzasadnienie
W skardze do Sądu z dnia 20 października 2004 r. skarżący tj. Z. W. pkt 2 tejże skargi wystąpił o stwierdzenie niewykonania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 1 października 2002r. (sygn.akt II SAB/Lu 20/02) i orzeczenie wymierzenia grzywny właściwemu organowi. W sentencji powyższego wyroku Sąd nakazał ówczesnemu Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wydanie orzeczenia w przedmiocie wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem w terminie 1 miesiąca od daty otrzymania wyroku z uzasadnieniem. Następnie, skarżący pismem z dnia 16 grudnia 2004r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Lublinie dnia 20 grudnia 2004 r. wycofał wniosek o wymierzenie grzywny właściwemu w tej sprawie organowi I instancji (karta Nr 16 akt sprawy).
Ponadto skarżący przed wniesieniem skargi do sądu pisemnie wezwał właściwy organ do wykonania wyroku.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wystąpił o oddalenie skargi podnosząc, że zarzuty zawarte w skardze są bezzasadne i nie potwierdzają jego bezczynności. W szczególności orzekł, że Naczelny Sąd Administracyjny w Lublinie dnia 1 października 2002 r. (sygn. akt II SAB/Lu 20/02) wydał wyrok nakazujący Kierownikowi OPS wydanie orzeczenia w sprawie wcześniejszej emerytury. W dniu [...] r. Kierownik OPS postanowieniem Nr [...] uznał się niewłaściwym w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. [...] uchyliło zaskarżone postanowienie. Z kolei SKO postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie postanowieniem z dnia 31 lipca 2002r. (sygn. akt II SAB/Lu 30/02) na powyższe postanowienie odrzucił skargę, podkreślił organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) w sytuacji prawnej niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia grzywny organowi właściwemu w sprawie.
Oznacza to, że skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Sądu. Dlatego też Sąd nie może wydać w zakresie przedmiotowej sprawy wyroku, w którym orzekałby w sentencji tylko o niewykonaniu wyroku sądu i nakładał ponownie obowiązek jego wykonania przez właściwy organ.
Taki pogląd przyjmuje także doktryna prawa administracyjnego np. w komentarzu do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T. Wosia, Zakamycze 2005, s. 481 – komentarz do art. 154 tejże ustawy, a także J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexsis, Warszawa 2004, s. 226-228.
Ponadto w tej sprawie nie zachodzi także dyspozycja z art. 60 tejże ustawy, gdyż skarżący nie cofnął w istocie swojej skargi do Sądu.
Dlatego też wystąpiły w tej sprawie przesłanki do wydania przez Sąd, postanowienia o umorzeniu postępowania.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji, gdyż postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
kg.