Postanowienie WSA w Lublinie z 29 czerwca 2022 r., II SA/Lu 321/22

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi K. R. na uchwałę Rady Gminy Radzyń Podlaski z dnia 28 października 2010 r., nr XXXVIII/228/10 I. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego II.

Skład

Przewodniczący Asesor sądowy Brygida Myszyńska – Guziur

Sentencja

1. postanawia:
2. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu K. R. kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

Pismem z 30 marca 2022 r. K. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na Rady Gminy Radzyń Podlaski z dnia 28 października 2010 r., nr XXXVIII/228/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy R. P., w części dotyczącej § 58 i 59 uchwały.

W odpowiedzi na skargę organ pozostawił sprawę do uznania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawie skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

Podstawową kwestią wymagająca rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na uchwałę Rady Gminy Radzyń Podlaski z dnia 28 października 2010 r., nr XXXVIII/228/10 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Radzyń Podlaski. Ze względu na fakt, że skarga dotyczy uchwały organu z dnia 28 października 2010 r., a więc podjętej przed 1 czerwca 2017 r. tj. dniem wejścia w życie ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), zastosowanie w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 17 ust. 2 powołanej ustawy nowelizującej – ma przepis art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 466 ze zm., dalej: u.s.g.) w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z powyższego wynika, że dla ustalenia, która wersja przepisów art. 52 i 53 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie w danej sprawie rozstrzygająca jest nie data wniesienia skargi, lecz data wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie zatem z art. 52 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

W rozpatrywanej sprawie, gdzie przedmiotem zaskarżenia jest uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zastosowane będzie miał art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu sprzed nowelizacji, który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Z powołanych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia uchwały organu gminy (miasta) wydanej przed dniem 1 czerwca 2017 r. jest uprzednie bezskuteczne wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z powyższym podnieść należy, że obowiązkiem skarżącego przed wniesieniem skargi na ww. uchwałę było wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Rady Gminy Radzyń Podlaski do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie bezsprzecznie brak jest dowodu wezwania przez skarżącego organu administracji do usunięcia naruszenia prawa,.

Mając na uwadze powyższe, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 1 u.s.g. (pkt I). O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt II sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.