Uzasadnienie
W dniu 13 marca 2012 r. S. K. wniosła do tutejszego sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu wstrzymania robót budowlanych.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 kwietnia 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 30 kwietnia 2012 r.
W dniu 2 maja 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując, iż z uwagi na kontuzję kolana i konieczność podjęcia leczenia, była unieruchomiona. Do wniosku dołączyła dwa odpisy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Poz. 270), dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin.
Zgodnie zaś z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Wniosek złożony przez S. K. odpowiada wymogom określonym we wskazanych przepisach. Skarżąca wniosła go w terminie, dopełniając jednocześnie czynności, której nie dokonała w wyznaczonym terminie, a także uprawdopodobniła okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów i na podstawie powołanego art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.