Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania R. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności na okres od 28 listopada 2003 r. do 31 maja 2006 r. – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, że zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.
Przepis art. 24 ust.2 i 3 powyższej ustawy stanowi, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.
W przypadku ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu 6 czerwca 2006 r. strona zwróciła się do organu I instancji z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, legitymując się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z dnia 15 lipca 2003 r. na okres do 31 lipca 2006 r. Z orzeczenia wynika, że niepełnosprawność istnieje od 1997 r., organ I instancji mógł więc w takiej sytuacji przyznać stronie zasiłek pielęgnacyjny na okres od 1 czerwca 2006 r. do 31 lipca 2006 r. Następnie, gdy strona złożyła wniosek w dniu 18 września 2006 r. i legitymowała się orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym na okres do 30 września 2006 r. – organ wydał decyzję przyznającą zasiłek pielęgnacyjny na okres od 1 września 2006 r. do 30 września 2006 r.
W ocenie Kolegium, stanowisko organu I instancji o braku możliwości przyznania zasiłku na okres od 28 listopada 2003 r. do 31 maja 2006 r. jest zasadne, bowiem strona nie występowała ze stosownym wnioskiem przed dniem 6 czerwca 2006 r.
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżący wnosi o: "zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez przyznanie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego na okres od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2006 r. ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania".
Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie prawa materialnego tj. art. 16 ust. 1 i 3, 23 ust. 1, 24 ust. 1 i 2 oraz 26 ust. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przez nie uznanie prawa skarżącego do pobierania zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności za okres od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2006r., a także naruszenie art. 7 i 9 kpa przez brak należytego i wyczerpującego obowiązku informowania strony przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie praw.
W uzasadnieniu skargi skarżący precyzuje swoje zarzuty co do braku otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego i wnosi o przyznanie tego zasiłku od 1 maja 2004 r. do 31 maja 2006 r., gdyż ustawa o świadczeniach rodzinnych jest wprawdzie z dnia 28 listopada 2003 r., to jednak weszła w życie z mocą obowiązującą od 1 maja 2004 r.
Ponadto podnosi, że organy orzekające w tej sprawie błędnie interpretują przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych. Skarżący interpretuje treść art. 23 ust. 1 ustawy, podkreślając, że złożenie wniosku uruchamia wszelkie procedury, ale nie jest datą, od której powinien uprawniony otrzymać zasiłek pielęgnacyjny.
Zdaniem skarżącego, to organ administracji ustala termin wypłaty świadczenia, w zależności od stanu zdrowia niepełnosprawnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
W sprawie niniejszej, zdaniem sądu, organy administracji orzekające w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego nie naruszyły przepisów obowiązującego prawa.
Sąd w całości podziela ustalenia dokonane w toku postępowania administracyjnego.
Bezsporny jest, wynikający z akt administracyjnych fakt, że po raz pierwszy skarżący złożył wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego w dniu 6 czerwca 2006 r. Do wniosku dołączył wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczenie, z którego wynika, iż został on zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, przy czym orzeczenie było wydane na okres do 31 lipca 2006 r. Natomiast, zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. W przypadku ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności osoby, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W tym przypadku, prawo do świadczeń rodzinnych ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa ważność orzeczenia.
Skoro zatem, skarżący złożył wniosek w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w dniu 6 czerwca 2006 r., to w świetle cytowanego przepisu, organ I instancji prawidłowo przyznał świadczenie od dnia 1 czerwca 2006 r.
Bezzasadne jest twierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż wypłata świadczenia powinna nastąpić od daty wystąpienia niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku.
Takie stanowisko nie znajduje oparcia w żadnym przepisie ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Przepis art. 23 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy stanowi, że ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują na wniosek (...).
Złożenie wniosku jest warunkiem koniecznym dla uzyskania świadczenia, które jednak, jak już wyżej podkreślono przyznaje się na okres zasiłkowy.
Okres zasiłkowy oznacza okres od 1 września do 31 sierpnia następnego roku kalendarzowego (art. 3 pkt 10 ustawy o oświadczeniach rodzinnych).
Tak więc, w świetle powyższych przepisów uznać należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).