Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 327/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę R. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści postanowienia dotyczącego uzupełnienia postanowienia uznającego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione.
Wyrok stał się prawomocny w dniu 18 grudnia 2015 r.
W dniu 29 maja 2017 r. skarżąca złożyła (osobiście) wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu na dokonanie tej czynności.
Wyjaśniła, że nie mogła złożyć wniosku o uzasadnienie w terminie, gdyż jest osobą starszą (87 lat), "kaleką, nieporadną i nadal niedołężną ze względu na dożywotni i ciężki stan fizyczny" (ciężka artroza obu kolan, ciężkie zmiany zniekształcające kręgosłup, ciężkie uszkodzenia pozłamaniowe ręki z przemieszczeniem, tętniak głowy i inne), które "nadal powodują zaburzenia zdrowia psychicznego oraz dysfunkcję chodu i konieczność w ograniczonym zakresie poruszania się na wózku inwalidzkim".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek sąd natomiast odrzuca (art. 88 P.p.s.a.).
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała swój zły stan zdrowia, przy czym podkreśliła, że stan ten trwa nadal, co wskazuje, że przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu jeszcze nie ustała.
Argumentacja skarżącej nie jest wiarygodna.
Z akt sprawy wynika, że wyrok, którego dotyczy wniosek o uzasadnienie, został wydany półtora roku temu tj. w dniu 10 listopada 2015 r. (stał się prawomocny w dniu 18 grudnia 2015 r.), a następnie skarżąca składała w sprawie osobiście wiele pism procesowych w dniach: 12, 13 i 26 listopada 2016 r. (k. 47-52), 16 grudnia 2015 r. (k.55-56), 5 stycznia 2016 r., 2 lutego 2016 r., 4 kwietnia 2016 r., 22 czerwca 2016 r., 7 września 2016 r. (k. 58-66). Skarżąca pomimo swych licznych schorzeń była zatem w stanie podejmować czynności procesowe.
Nie można więc uznać, że skarżąca składając w dniu 29 maja 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, zachowała 7-dniowy termin do złożenia takiego wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) - w świetle okoliczności sprawy nie można bowiem przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 21 maja 2017 r.
Z tych względów stwierdzić należy, że przedmiotowy wniosek jest spóźniony, dlatego - w świetle powołanego art. 87 § 1 P.p.s.a. i art. 88 P.p.s.a. - nie może być rozpoznany, lecz podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego, Sąd orzekł, jak w sentencji.