Uzasadnienie
Skarżący wezwani do wypełnienia urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy wnieśli wypełnione i podpisane urzędowe formularze wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymaga porównania możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem.
Koszty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500,00 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192).
Stawka minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – 292,80 złotych brutto (§2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
Na podstawie oświadczeń skarżących i znajdujących się w aktach sprawy dokumentów źródłowych referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe i zamieszkują w domu o powierzchni [...] m2. Skarżący utrzymują się z zasiłku dla bezrobotnych otrzymywanego przez skarżącego, który wynosi [...] złotych brutto. Skarżąca jest natomiast osobą bezrobotną, której nie przysługuje zasiłek dla bezrobotnych.
W ocenie referendarza sądowe skarżący wykazali, że realnie nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Porównanie wysokości dochodu gospodarstwa domowego skarżących przy uwzględnieniu, że służy on utrzymaniu dwuosobowej rodziny i jest podany w kwocie brutto do wysokości każdego jednego z kosztów niniejszego postępowania wskazuje, że dochód ten nie daje możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania. Poniesienie każdego jednego z tych kosztów każdorazowo skutkować będzie bowiem uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżących. Skoro ponoszenie każdego jednego z kosztów postępowania wiąże się z powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego to nie można przyjąć aby skarżący mieli możliwość częściowego partycypowania w kosztach niniejszego postępowania a zarazem aby nie wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.