Postanowienie WSA w Lublinie z 21 maja 2012 r., II SA/Lu 331/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. W. z udziałem Wójta Gminy w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie II SAB/Lu 58/11 dotyczącego nierozpoznania wniosku z dnia 9 sierpnia 2011 r. o przyznanie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia NSA Jerzy Dudek przewodniczący

Uzasadnienie

W dniu 16 marca 2012 r. Z. W. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie wniosek o wymierzenie Wójtowi gminy grzywny za niewykonanie orzeczenia sądu w sprawie II SAB/Lu 58/11 dotyczącego nierozpoznania wniosku z dnia 9 sierpnia 2011 r. o przyznanie usług opiekuńczych.

W piśmie z dnia 14 maja 2012 r. (k. 13 akt sądowych) skarżący cofnął wniosek, wskazując, iż był on przedwczesny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć wniosek i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W myśl art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek.

W ocenie sądu w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie wniosku zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – na podstawie powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stosowanego odpowiednio do wniosku w oparciu o treść art. 64 § 3 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.