Wyrok NSA oz. w Lublinie z 16 stycznia 1997 r., II SA/Lu 331/96

Teza

Zarząd gminy opóźniający wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu działa w granicach uznania administracyjnego.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy postanowienie Zarządu Miasta i Gminy w Ł. z dnia 5 stycznia 1996 r. w sprawie zaopiniowania wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 procent alkoholu i od 4,5 procent do 18 procent alkoholu, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w sklepie w Ch.

W uzasadnieniu postanowienia Zarządu podano, że wzięto pod uwagę wcześniej składane skargi mieszkańców wsi Ch., które dotyczyły sprzedaży alkoholu osobom nieletnim i nietrzeźwym oraz nieprzestrzegania godzin sprzedaży alkoholu w Ch.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi sprzedaż napojów alkoholowych może być prowadzona na podstawie zezwolenia burmistrza miasta i gminy wydanego po zasięgnięciu opinii zarządu miasta i gminy. Zarząd Miasta i Gminy w Ł. prawidłowo zastosował swoje uprawnienia opiniodawcze.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponadto podało, że w świetle art. 18 ust. 1 ustawy opinia zarządu nie stanowi jedynej przesłanki rozstrzygnięcia sprawy. Zezwolenie na sprzedaż wydaje organ samorządowy - burmistrz, a opinia zarządu jest jednym z elementów materiału dowodowego.

Od tego postanowienia Witold T. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze stwierdził, że Zarząd Miasta i Gminy w Ł. bezpodstawnie odmówił zgody na wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W Ch. istnieją trzy sklepy prowadzące sprzedaż alkoholu. Pod adresem sklepu skarżącego nie czyni się żadnych zarzutów, ale mówi się jedynie o "wcześniejszych" skargach nieokreślonych osób. Uzasadnienie postanowienia nie ustosunkowuje się do treści protokołu zebrania wiejskiego, gdzie żaden z mieszkańców nie skarżył się na jego sklep. Sklep jest usytuowany w odpowiedniej odległości od szkoły i miejsca kultu religijnego.

Rozpatrując skargę Naczelnego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Cytowana ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi powierzyła organowi wykonawczemu gminy - zarządowi wyrażenie swojego stanowiska co do celowości wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Opinia ta jest wydawana w formie postanowienia /106 Kpa/ i stanowi element postępowania dowodowego w postępowaniu administracyjnym.

Stanowisko zarządu podejmowane w formie postanowienia jest oparte na instytucji uznania administracyjnego, tzn. przepisy prawa uprawniają zarząd do swobodnego /ale nie dowolnego/ ustosunkowania się do określonego stanu faktycznego. Zdaniem Sądu ocena zarządu wyrażona zaskarżonym postanowieniem nie nosi cech dowolności. W uzasadnieniu postanowienia Zarząd Miasta i Gminy w Ł. w sposób ogólny i uznaniowy wyraża swoje stanowisko, do czego upoważniają go przepisy prawne. Dopiero w prowadzonym postępowaniu administracyjnym przedmiotowe postanowienie może być poddane ocenie w konfrontacji z ewentualnymi innymi i przeciwstawnymi dowodami.

Zaskarżone postanowienie jako wyraz określonego poglądu zarządu nie narusza przepisów obowiązującego prawa i w związku z powyższym Sąd skargę oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.