Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 30 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 336/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia NSA Jerzy Dudek przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K. C. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]., znak [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 12 marca 2007 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga K. C. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego.

W związku z tym, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), tutejszy Sąd przesłał skargę K. C. Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej (k. 5 akt sądowych).

Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przesłał skargę K. C. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, które przekazało ją tutejszemu Sądowi wraz z odpowiedzią, jako skargę na decyzję organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazało, iż w niniejszej sprawie strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia i zamiast wnieść odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji do organu wyższego stopnia – w tym wypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego – wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji do sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Zgodnie z treścią art. 52 § 2 p.p.s.a., poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia przysługującym od decyzji wydanej przez organ administracji pierwszej instancji jest, stosowanie do art. 127 § 1 i 2 k.p.a., odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W sprawie rozstrzygniętej w drodze decyzji wydanej z upoważnienia organu jednostki samorządu terytorialnego, zwykły środek zaskarżenia stanowi odwołanie do organu wyższego stopnia, którym jest właściwe samorządowe kolegium odwoławcze (art. 17 pkt 1 k.p.a.).

W związku z powyższym, skoro skarga K. C. na decyzję wydaną z upoważnienia wójta gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej została wniesiona, wbrew zamieszczonemu w treści decyzji pouczeniu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zamiast do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu administracji publicznej wyższego stopnia, nie został wyczerpany w sprawie tok instancji administracyjnej.

Prawną konsekwencją powyższego ustalenia jest odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.