Uzasadnienie
R. K. - w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego nakazu rozbiórki budynku gospodarczego - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, natomiast zakwestionował prowadzenie egzekucji (w tym wymierzenie grzywny w kwocie [...]. [...], [...] zł) z uwagi na toczący się obecnie "szereg postępowań administracyjnych odnośnie zasadności wykonania rozbiórki". Podniósł, że w tej sytuacji "przeprowadzenie egzekucji w przypadku korzystnego dla niego rozstrzygnięcia toczącej się równolegle sprawy przed sądem administracyjnym może narazić go, a w konsekwencji Skarb Państwa, na niepowetowane straty".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek nie może być uwzględniony.
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym obowiązek wykazania powyższych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r., I FZ 148/09, LexPolonica nr 2235880 i postanowienie NSA z 28 września 2011r., I FZ 219/11, LexPolonica nr 3025984).
Skarżący w niniejszej sprawie nie przedstawił żadnych okoliczności wskazujących na to, by niezwłoczne wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wyrządzić mu szkodę w znacznych rozmiarach bądź spowodować trudne do usunięcia skutki. Zupełny brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak: post. NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).
Poza tym skarżący w istocie domaga się wstrzymania prowadzenia postępowania egzekucyjnego (jego zawieszenia), co będzie przedmiotem rozstrzygnięcia skargi, natomiast żądanie to nie może być rozpatrywane na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.