Uzasadnienie
Ostateczna decyzją z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 68 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. nakazał B. S. i Przedsiębiorstwu H. W. S. z o.o. w P. opróżnienie budynku usytuowanego przy ul. [...] [...] [...] w L. i zabezpieczenie budynku przed dostępem osób postronnych.
Wobec niewykonania tego obowiązku przez adresatów decyzji, w dniu [...] października 2014 r. przesłano zobowiązanej spółce upomnienie wydane na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.).
Nieskuteczność upomnienia skutkowała wszczęciem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L., jako wierzyciela i organu egzekucyjnego, egzekucji administracyjnej obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Tytuł wykonawczy został wystawiony w dniu [...] stycznia 2015 r. i doręczony spółce w dniu [...] stycznia 2015 r.
W dniu [...] stycznia 2015 r. spółka wniosła zarzuty w postepowaniu egzekucyjnym.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 33 w związku z art. 34 § 4, art. 17 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. uznał zarzuty wniesione przez Przedsiębiorstwo H. W. S. z o.o. w P. za bezzasadne.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], wydanym po rozpoznaniu zażalenia spółki, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
Skargę na postanowienie organu drugiej instancji wniosło Przedsiębiorstwo H. W. S. z o.o. w P., zarzucając naruszenie art. 7 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz na niewskazaniu podstawy prawnej uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W dniu [...] września 2015 r. do sądu wpłynęło pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., do którego dołączono ostateczne postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. z dnia [...] września 2015 r., znak: [...], umarzające na podstawie art. 59 § 1 pkt 2, § 3 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji postepowanie egzekucyjne prowadzone w stosunku do Przedsiębiorstwa H. W. S. z o.o. w P. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2015 r.
W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2015 r. na nieruchomości położonej przy ul. [...] [...] w L., ustalono, że budynek będący przedmiotem niniejszego postepowania egzekucyjnego został rozebrany, a powstały w wyniku rozbiórki gruz jest usuwany z nieruchomości. Zatem obowiązek określony w tytule wykonawczym wobec spółki wygasł, co uzasadniało umorzenie postępowania egzekucyjnego jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w punktach 1 i 2 tego przepisu.
Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie ustawy chodzi zatem o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie.
Tak rozumiana bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce w niniejszej sprawie.
Bezsporne jest bowiem, że budynek usytuowany przy ul. [...] [...] w L., którego opróżnienie i zabezpieczenie przed dostępem osób postronnych było egzekwowane przez organ nadzoru budowlanego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] stycznia 2015 r., został rozebrany w dniach [...] sierpnia 2015 r., a zatem już po wniesieniu skargi do sądu w niniejszej sprawie.
Skoro zatem budynek będący przedmiotem zaskarżonego postanowienia przestał istnieć i postępowanie egzekucyjne w tej sprawie zostało umorzone, obowiązki nałożone na skarżącą spółkę, obejmujące opróżnienie i zabezpieczenie tego budynku przed dostępem osób postronnych wygasły.
Bezprzedmiotowa stała się tym samym sądowoadministracyjna kontrola tego postanowienia, co uzasadnia umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.