Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. skarżąca Firma "A" reprezentowana przez fachowego pełnomocnika [...] J. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na opisaną w sentencji decyzję Wojewody. Do skargi został dołączony dowód uiszczenia wpisu stałego od skargi.
Następnie pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 22 lipca 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
Na podstawie zaś art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia na które sprawa została skierowana. Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić z urzędu stronie cały uiszczony wpis, gdy odrzuca jej pismo lub strona cofa pismo, zaś odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom.
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, co powoduje, że organ przekazuje skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nie występuje więc potrzeba wysyłania przez sąd odpisu skargi do organu w celu ustosunkowania się do niej. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła sytuacja przesłania skargi organowi, a zatem brak jest podstaw do wprowadzania ograniczenia co do wysokości zwracanego wpisu, który przez stronę skarżącą został uiszczony w wysokości 500 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) w/w ustawy.