Uzasadnienie
W skardze z dnia 16 kwietnia 2015 r. M. B. wniosła do Sądu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r., nr [...], w sprawie zasad i trybu przyznawania, wstrzymywania i pozbawiania stypendiów dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym oraz dla zawodników w kategorii seniorów uczestniczących w rozgrywkach ligowych w grach zespołowych.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta, reprezentujący Gminę Miasto, wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a., wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. W świetle bowiem art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść wyłącznie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) skarga na uchwałę rady gminy może być wniesiona dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przed złożeniem skargi do Sądu na opisaną wyżej uchwałę Rady Miasta. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca przyznała w piśmie z dnia 7 czerwca 2015 r., że nie składała do Rady Miasta wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W tych okolicznościach, na podstawie powołanych wyżej przepisów, Sąd był zobowiązany skargę odrzucić jako niedopuszczalną.