Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) uchyliło swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...]stycznia 2006 r. nr SKO. [...] oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2005r nr MOPR.[...] w sprawie odmowy przyznania W. K. zaliczki alimentacyjnej i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Skargę na powyższą decyzję złożył W. K., domagając się przyznania zaliczki alimentacyjnej i jak najszybsze wznowienie jego wypłaty.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w dniu 21 września 2006 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat ustanowiony z urzędu oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Stwierdził, że organ I instancji już po wniesieniu skargi wydał merytoryczną decyzję w tej sprawie.
Pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego przyłączył się do wniosku o umorzenie postępowania sądowego.
Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie nie oponował w tej kwestii.
Na podstawie okoliczności sprawy należało uznać cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zaskarżona decyzja nie była dotknięta wadą nieważności, cofnięcie skargi nie zmierzało też do obejścia prawa.
Z tego powodu na podstawie art.161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie sądowe należało umorzyć.
Wobec braku wniosku pełnomocnika skarżącego - adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, sąd takich kosztów nie przyznał.