Postanowienie WSA w Lublinie z 10 września 2010 r., II SA/Lu 367/10

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlane z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia [...]., Nr [...].

Skład

Sędzia NSA Witold Falczyński przewodniczący

Uzasadnienie

Pełnomocnik W. C. pismem z dnia 1 września 2010r. domagał się wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta z dnia [...] r., Nr [...] wymierzającego skarżącej karę w kwocie 75.000 zł z tytułu nielegelanego użytkowania obiektu budowlanego magazynowego. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że jego wykonanie przez zapłatę wymierzonej kary spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż doprowadzi do utraty płynności finansowej skarżącej, a w konsekwencji skutkować może wyeliminowaniem firmy z rynku i utratą możliwości zarobkowej. Wymierzona kara w stanie obecnym przekracza możliwości płatnicze i majątkowe strony skarżącej.

Sąd zważył, co następuje

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest zasadny.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpatrywanej sprawie zachodzą powyższe przesłanki. Jeżeli bowiem wziąć pod uwagę znaczną wysokość wymienionej kary (75.000 zł) realne jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej zarówno znacznej szkody, jak i trudnych do odwrócenia skutków.

Zgodnie natomiast z art. 61 § 6 ww. ustawy postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 cyt. ustawy).

Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu