Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 370/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
W tej samej dacie, po ogłoszeniu powyższego wyroku, skarżący złożył w Sądzie wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia i jednocześnie wniósł na urzędowym formularzu (symbol "PPF") o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. We wniosku tym podał, iż w skład gospodarstwa domowego jego rodziny wchodzą 4 osoby, przy czym jedyny dochód tej rodziny stanowi wynagrodzenie za pracę matki skarżącego w kwocie 2.111 zł netto. Ojciec skarżącego jest natomiast bezrobotny i uchyla się od ciążącego nad nim obowiązku alimentacyjnego. Rodzina jest ponadto zadłużona w banku i dwóch kasach zapomogowo-pożyczkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy - zważył, co następuje
W myśl art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Oznacza to całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków (art. 241 p.p.s.a.).
Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że jego sytuacja materialna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dochód rodziny skarżącego jest bowiem na tyle niski, że nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania tej rodziny.
Sytuacja K. J. uzasadnia zatem uwzględnienie jego wniosku o ustanowienie adwokata tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącego możliwości podejmowania czynności procesowych.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.