Uzasadnienie
W dniu 13 kwietnia 2012 r. A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo, w którym zażądał zrewidowania słuszności decyzji opartej na przepisach dekretu o reformie rolnej, na mocy którego dwór z przyległym parkiem, położony w miejscowości P., został przejęty na rzecz Skarbu Państwa.
Pismo A. T. zostało potraktowane jako skarga i zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tutejszego Sądu z dnia 16 kwietnia 2012 r., II KO 37/12 zostało przekazane Wojewodzie, stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wskazał, że z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tutejszego Sądu wynika, iż przedmiotowa skarga została potraktowana jako skarga na bezczynność Wojewody. W związku z tym organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, iż skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność organu, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w administracyjnym toku instancji.
Następnie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tutejszego Sądu z dnia 27 kwietnia 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W piśmie z dnia 17 maja 2012 r. A.T. wskazał, iż organem, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, jest Urząd Wojewódzki, zaś przedmiotem skargi jest § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga A. T. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Art. 3 § 2 p.p.s.a. określa zakres kognicji sądu administracyjnego, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z pisma skarżącego z dnia 17 maja 2012 r. jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi jest przepis aktu normatywnego, stanowiącego akt powszechnie obowiązującego prawa - § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej, który nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności, będących przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.
Jedynym aktem normatywnym kontrolowanym przez sądy administracyjne jest akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Organem powołanym do oceny konstytucyjności ustaw oraz konstytucyjności i legalności ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń, jest natomiast Trybunał Konstytucyjny.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 5 tego przepisu.
Skoro zatem, jak wyżej wskazano, przepisy rozporządzenia, będącego aktem normatywnym, nie są objęte kognicją sądu administracyjnego, skarga na § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie wskazać należy, iż wbrew stanowisku zawartemu w odpowiedzi na skargę, tutejszy Sąd nie potraktował skargi A. T. jako skargi na bezczynność organu administracji. Z zarządzenia z dnia 16 kwietnia 2012 r. wynika jedynie, iż skarga została przesłana do organu, gdyż, stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.