Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów podróży z tytułu uczestnictwa w oględzinach nieruchomości.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł M. B.. W wykonaniu wezwania Przewodniczącego M. B.oświadczył, iż działa jako pełnomocnik w imieniu G. K., powołując się jednocześnie na pełnomocnictwo udzielone mu przez niego i jego żonę w formie aktu notarialnego, którego kopia znajduje się w aktach sprawy. G. K. wezwany do podpisania skargi dodatkowo wyjaśnił, że M. B. jest "wujkiem jego żony S. K.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie zachodziła konieczność odmówienia dopuszczenia M. B. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego, z niżej podanych przyczyn.
Zgodnie z przepisem art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Wymieniony przepis wymienia zatem dwie grupy podmiotów mogących występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika procesowego: pełnomocników profesjonalnych (np. adwokat, radca prawny), a także pełnomocników, którym rola ta została przyznana z uwagi na stosunek rodzinny łączący osobę pełnomocnika ze stroną. Katalog powiązań rodzinnych, których istnienie uprawnia do występowania przed sądem administracyjnym w roli pełnomocnika procesowego nie jest jednak nieograniczony. Nie wystarczy bowiem istnienie jakiegokolwiek stosunku rodzinnego do wywodzenia zeń uprawnienia do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przepis bowiem precyzyjnie określa, jaki członek rodziny może w charakterze takiego pełnomocnika występować. Wszelkie inne powiązania, niezależnie od okoliczności faktycznych (np. rzeczywistej więzi, bliskich stosunków międzyludzkich, inicjatywy niesienia pomocy prawnej) nie mogą stanowić podstawy do reprezentowania strony w postępowaniu.
Jak wynika z oświadczenia skarżącego M. B. jest wujem jego żony. W świetle dyspozycji art. 35 § 1 nie spełnia więc wymagań do reprezentowania G. K. przed sądem. Nie łączą go z nim więzi, do których przepis ten się odwołuje. Nie może zatem skutecznie pełnić roli pełnomocnika procesowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Takiej możliwości nie przewidują również przepisy szczególne.
Również fakt występowania M. B. w charakterze pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji nie ma żadnego znaczenia. W postępowaniu administracyjnym wskazany brak należytej reprezentacji strony w zasadzie nie występuje ze względu na nieograniczony krąg osób, które mogą występować jako pełnomocnik (art. 33 § 1 k.p.a.). Odmiennie - jak wskazano powyżej - uregulowana jest sytuacja w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdzie krąg osób mogących występować w charakterze pełnomocnika strony jest znacznie zawężony.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.